فرمانروایی ABC بر پنجشنبه‌های نیلسن؛ طلسم رکوردشکنی درام‌های پرمخاطب

پنجشنبه‌های طلایی؛ بازگشت باشکوه درام‌های حادثه‌ای

شبکه ABC (American Broadcasting Company) دوباره نبض مخاطبان تلویزیونی را در دست گرفته است. پنجشنبه‌های این شبکه که زمانی خانه‌ای برای درام‌های بزرگ بود، حالا با بازگشت قدرتمند سه‌گانه 9-1-1 و Grey’s Anatomy به اوج هیجان رسیده است. داده‌های اخیر Deadline نشان می‌دهد که این استراتژی بازگشت، فراتر از یک تغییر ساده در جدول پخش بوده و به یک پدیده آماری تبدیل شده است. ۸.۱۴ میلیون بیننده برای افتتاحیه فصل دهم 9-1-1 عددی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد؛ این رقم نشان‌دهنده وفاداری عمیق طرفداران به شخصیت‌های این درام پرمخاطب و مهندسی دقیق روایت در اتاق نویسندگان است.

در دنیایی که استریمینگ و پلتفرم‌های VOD (Video On Demand) حکمرانی می‌کنند، ثابت نگه داشتن چنین جامعه مخاطبی برای یک اثر شبکه‌ای، یک دستاورد فنی و هنری محسوب می‌شود. این موفقیت صرفاً مدیون پخش زنده نیست؛ بلکه ترکیب هوشمندانه پخش تلویزیونی و بازخوردها در Hulu، یک اکوسیستم تولید محتوا ساخته که در آن هر اپیزود، به یک رویداد اجتماعی تبدیل می‌شود.

نَشویل؛ شهر جدید برای قهرمانانِ امدادگر

ورود 9-1-1: Nashville (9-1-1: Nashville) به این ترکیب، هوشمندانه‌ترین حرکت مارکتینگ ABC در سال جاری بود. لوکیشن جدید، یعنی شهر موسیقی و نئون‌ها، به پروداکشن این اثر اجازه داده تا از پس‌زمینه‌های بصری غنی‌تر و اتمسفری متفاوت استفاده کند. از نگاه یک آدیوفایل که به جزئیات صداگذاری در سریال‌ها دقت می‌کند، طراحی صدای محیطی در این نسخه جدید، به طرز محسوسی ارتقا یافته است. صدای آژیرها در خیابان‌های نشویل با تفکیک فرکانسی دقیق‌تری نسبت به نسخه‌های قبلی میکس شده و حس اضطرار را در همان ثانیه‌های اول به خانه مخاطب منتقل می‌کند.

این اسپین‌آف توانسته با بهره‌گیری از همان فرمولِ موفقِ «درامِ انسانی در دل حادثه»، مخاطبان جدیدی را جذب کند. مدیریت شبکه به خوبی می‌داند که برای نگه داشتنِ بیننده در عصر تیک‌تاک، باید ضرب‌آهنگ (Pacing) سریال را سریع‌تر کرد. در 9-1-1: Nashville، کات‌های تدوین و استفاده از موسیقی متنِ دراماتیک، دقیقاً با نیاز مخاطب امروز که به دنبال هیجانِ لحظه‌ای است، همخوانی دارد.

آناتومیِ یک موفقیتِ بی‌پایان

سریال Grey’s Anatomy (Grey’s Anatomy) دیگر تنها یک درام پزشکی نیست؛ این یک فرهنگ است که دهه‌هاست در چارت‌های بین‌المللی می‌درخشد. اینکه بعد از ۱۰ فصل، هنوز شاهد رشد مخاطب نسبت به میانگین‌های فصل گذشته هستیم، یعنی تیم نویسندگی و تهیه‌کنندگی این اثر، به خوبی می‌دانند چگونه «تنش‌های عاطفی» را با «فوریت‌های پزشکی» بالانس کنند. برای کسانی که به مهندسی صدای این سریال دقت می‌کنند، دیالوگ‌های شفاف و فضاسازی صوتیِ محیطِ بیمارستان، حتی در نسخه‌های استریم شده در Hulu، استانداردی از کیفیت را ارائه می‌دهد که بسیاری از درام‌های جدید از رسیدن به آن عاجزند.

اینکه Grey’s Anatomy در کنار فرنچایز 9-1-1 قرار گرفته، یک هم‌افزایی (Synergy) قدرتمند ایجاد کرده است. مخاطبِ پنجشنبه‌شب‌های ABC، حالا می‌داند که قرار است سه ساعتِ باکیفیت و سرشار از درام را تجربه کند. این ثبات در کیفیت، دقیقاً همان چیزی است که باعث شده این شبکه در رقابت با پلتفرم‌های استریمینگِ صرف، همچنان سرپا و پیشرو باقی بماند.

چرا اعداد پنجشنبه‌های ABC دروغ نمی‌گویند؟

اگر به داده‌های استریمینگ نگاه کنیم، می‌بینیم که بازگشت این سریال‌ها فقط یک آمار لحظه‌ای نیست. پایداریِ مخاطبانِ ۷ روزه (7-day viewing) نشان می‌دهد که محتوای تولید شده، قابلیت تکرار و اشتراک‌گذاری بالایی دارد. در دوره‌ای که ریزش مخاطب برای سریال‌های تلویزیونی یک چالش جهانی است، عبور از استانداردهای فصل گذشته برای سه سریال به صورت همزمان، یک «رکوردشکنی استراتژیک» است.

این روند نشان می‌دهد که مخاطب مدرن، همچنان تشنه‌ی داستان‌گویی‌های کلاسیک است، به شرطی که در بسته‌بندیِ مدرن و با پروداکشنِ سطح‌بالا ارائه شود. مهندسی میکس و صدا، کیفیت بصری ۴K در پلتفرم‌های مدرن، و البته روایت‌هایی که با مشکلاتِ واقعیِ جامعه گره خورده‌اند، فرمولِ برنده ABC برای باقی ماندن در صدرِ چارت‌های پرمخاطب‌ترین‌های هفته است. پنجشنبه‌ها دوباره به شبِ اولِ تلویزیون تبدیل شده‌اند و این یعنی، درام‌های پرستاره، هنوز هم پادشاهِ سرگرمی هستند.