طلسم‌شکنی در نیویورک؛ پیج هاولی و روایتِ نوظهور در دنیای مارول

فروپاشی نظم کهن و ظهورِ پیج هاولی

دنیای مارول (Marvel Universe) در آستانهٔ تحولی بنیادین قرار دارد. با انتشار مجلد دهم «انتقام‌جویان» (Avengers Volume 10)، شاهد عبور از کلیشه‌های تکراریِ نبردهای صرفاً فیزیکی و ورود به قلمرویی هستیم که در آن زیرمتن‌های روان‌شناختی، بیش از پیش خودنمایی می‌کنند. پس از وقایع ناگوار «واقعه رد هالک» (The Red Hulk Incident) و فروپاشی تیم اصلی، فضای سیاسی و اجتماعی شهر نیویورک به شدت علیه ابرقهرمانان چرخش یافته است. در این میان، ورود شخصیتی به نام «پیج هاولی» (Paige Howley) نه یک کنشِ هیجانیِ صرف، بلکه ورود یک «ناظرِ معصوم» به هزارتوی پیچیدهٔ سیاست‌های قدرت است.

پیج هاولی، برخلاف کلیشه‌های رایج در دنیای ابرقهرمانان، هیچ پیش‌زمینه‌ای از قدرت‌های فرابشری ندارد. او نمایندهٔ نسلی است که درگیرِ اضطراب‌های وجودی و تلاش برای گریز از سایهٔ والدین است. انتخاب او به‌عنوان محور اصلی روایت، نشان‌دهندهٔ هوشمندی مؤلف در بازگرداندنِ «انسانیت» به متنی است که در دهه‌های اخیر، بیش از حد تحت تأثیر جلوه‌های ویژه و نبردهای کیهانی قرار گرفته بود. قاب‌بندی‌های آغازینِ این مجلد، به جای نمایش انفجار، بر دغدغه‌های روزمره و سکوت‌های سنگینِ میان دیالوگ‌های پیج با دنیای پیرامونش تمرکز دارد؛ سکوتی که پیش‌درآمدی بر طوفانِ ماورایی پیش‌رو است.

گریمزبی؛ استعاره‌ای از آگاهیِ ممنوعه

کتاب «گریمزبی» (Grimsby) در دستان پیج، چیزی فراتر از یک ابزار جادویی یا یک پیرنگ فرعی است؛ این شیء، استعاره‌ای بصری از آگاهیِ سرکوب‌شده و حقایقِ ناگفته است. در آثار مستقل و مؤلف، اشیاء اغلب نقش شخصیت‌هایی را بازی می‌کنند که سکوتشان بلندتر از فریادهای شخصیت‌های مکمل است. گریمزبی با «دانشِ فراموش‌شده» خود، پیج را در مسیری هدایت می‌کند که به ناچار با تاریخِ تاریکِ «مرد عنکبوتی» (Spider-Man) و فجایعِ ناشی از معامله با «مفیستو» (Mephisto) گره می‌خورد.

این کتاب، یک «میزانسن مینی‌مالیستی» از تقدیرگرایی را فراهم می‌آورد. پیج هاولی، در حالی که در تضاد با مادرش و جریان ضد-ابرقهرمانیِ حاکم بر شهر قرار دارد، به واسطهٔ این کتاب به حقیقتی پی می‌برد که ریشه در معاملاتِ شیطانی والدینش دارد. این لحظات، همان‌جایی است که فرمِ داستانی از یک روایتِ حادثه‌محور به یک درامِ روان‌شناختیِ عمیق تغییر مسیر می‌دهد؛ جایی که پیج باید میانِ هویتِ فردی خود و بارِ میراثِ شومی که بر دوش دارد، دست به انتخاب بزند.

هرج‌ومرج الهی و پایانِ عصرِ مفیستو

اقدامِ متهورانهٔ «دکتر دووم» (Doctor Doom) در غصبِ تختِ جهنم و باطل کردنِ تمام معاهداتِ پیشینِ مفیستو، یک کاتالیزورِ دراماتیکِ بی‌نظیر است. این تصمیم نه تنها ساختارِ قدرت در دنیای زیرین را دگرگون می‌کند، بلکه باعث گسیلِ موجوداتی موسوم به «وکیل آسمانی» (Celestial Lawyer) به زمین می‌شود. این فرشتگانِ مرگ، با شمشیرهای طلایی‌شان، نه برای نجات، بلکه برای اجرای عدالتِ ماورایی آمده‌اند؛ عدالتِ بی‌رحمانه‌ای که هر فردی را که روزگاری با مفیستو معامله کرده، هدف قرار می‌دهد.

در این قاب‌بندی‌های نقاشانه از نیویورکِ در حالِ فروپاشی، شاهد تضاد میانِ خشونتِ سردِ این فرشتگان و آشفتگیِ درونیِ قهرمانان هستیم. طنین احساسیِ این نبردها در «انتقام‌جویان» جدید، برخلاف آثارِ پرزرق‌وبرقِ گذشته، بر روی تبعاتِ اخلاقیِ تصمیماتِ گذشته متمرکز است. مرد عنکبوتی که خود یکی از قربانیانِ این معاهدات است، حالا در مرکزِ طوفانی قرار گرفته که موجودیتش را تهدید می‌کند. اینجاست که پیج هاولی، به عنوان تنها پیوندِ میانِ دنیای معمولی و این هرج‌ومرجِ فراطبیعی، اهمیتِ استراتژیک می‌یابد.

میراثِ معامله؛ پیوندِ ناگسستنی با تقدیر

روایتِ مجلد دهم انتقام‌جویان، با ارجاع به وقایعِ «یک روز دیگر» (One More Day)، پیوندی عمیق با حافظهٔ جمعیِ هواداران برقرار می‌کند. وقتی پیج به دنبالِ مرد عنکبوتی می‌گردد، ما شاهدِ تلاقیِ دو نسل از قهرمانان هستیم؛ یکی که در بندِ گذشتهٔ خویش است و دیگری که هنوز در حالِ ساختنِ اولین قدم‌هایِ سرنوشتِ خویش است. این درامِ روان‌شناختی، با تکیه بر نبوت‌هایِ کهن و ماشین‌هایِ پیش‌گویی نظیر «ماشینِ چه می‌شد اگر» (What If Machine)، لایه‌های جدیدی از اضطراب را به تصویر می‌کشد.

این اثر با تمرکز بر پیج هاولی، از افتادن در دامِ کلیشه‌هایِ ابرقهرمانیِ کلاسیک می‌پرهیزد. در اینجا، قدرتِ فیزیکی در اولویت نیست؛ بلکه «اراده» و «دانش» است که مسیرِ روایت را تعیین می‌کند. پیج، با وجودِ بی‌تجربگی، به کانونِ اصلیِ نبردی تبدیل شده که می‌تواند سرنوشتِ تمامِ جهانِ مارول را تغییر دهد. پایان‌بندیِ این شماره، نه با یک پیروزیِ قاطع، بلکه با تعلیقی اضطراب‌آور همراه است؛ سکوتی سنگین که نویدبخشِ تحولاتی است که در شماره‌های آتی، نه در میدانِ جنگ، بلکه در اعماقِ روحِ شخصیت‌ها رخ خواهد داد.