کوچ پرهزینه به لس‌آنجلس؛ استودیو بی‌بی‌سی رویای هالیوودی برای The Next Pro

قمار بزرگ بی‌بی‌سی در قلب تپنده هالیوود

تغییر لوکیشن تولید یک برنامه تلویزیونی از یک قاره به قاره‌ای دیگر، آن هم در میانه عمر یک فرنچایز نوپا، تصمیمی نیست که از سر سادگی گرفته شود. وقتی استودیو بی‌بی‌سی (BBC Studios) تصمیم می‌گیرد «دِ نِکست پرو» (The Next Pro) را از آرامش استرالیا به هیاهوی لس‌آنجلس منتقل کند، ما با یک استراتژی کلان برای تثبیت قدرت در کنداکتور تابستانی شبکه اِی‌بی‌سی (ABC) روبرو هستیم. این انتقال، فراتر از تغییر دکور و لوکیشن، نشان‌دهنده تغییر نگاه شو‌رانرها به نحوه تعامل با مخاطب آمریکایی است.

تولید در استرالیا برای فصل اول، شاید از منظر هزینه‌های تولید و مشوق‌های مالیاتی ایده‌آل بود، اما حالا برای فصل دوم، بی‌بی‌سی به دنبال چیزی فراتر از صرفه‌جویی است؛ آن‌ها به دنبال «اعتبار» هستند. انتقال به لس‌آنجلس یعنی دسترسی مستقیم به شبکه‌ای از رقصندگان حرفه‌ای، داوران سرشناس و البته، هم‌افزایی با خط تولید «رقص با ستارگان» (Dancing with the Stars). این یعنی تیم تولید می‌خواهد از زیرساخت‌های عظیم DWTS بهره‌برداری کند تا «دِ نِکست پرو» را از یک محصول آزمایشی به یک برند استیبل تبدیل کند.

هم‌افزایی با غول‌های تلویزیونی؛ وقتی اسپین‌آف به خانه برمی‌گردد

مدیوم تلویزیون همواره بر مدار هم‌افزایی می‌چرخد. وقتی DWTS در لس‌آنجلس حکم‌رانی می‌کند، قرار دادن یک اسپین‌آف در همان جغرافیای تولید، یک کلیف‌هنگر استراتژیک برای موفقیت است. این موضوع به اتاق نویسندگان و تیم تولید اجازه می‌دهد که از استعدادها، استودیوها و حتی عوامل فنی مشترک استفاده کنند. این یعنی یکپارچه‌سازی در توسعه جهان داستانی که پیش‌تر در درام‌های سطح بالا دیده بودیم، حالا در دنیای رئالیتی‌شوها نیز به یک استاندارد تبدیل شده است.

از دیدگاه فنی، تولید در لس‌آنجلس هزینه‌های جاری را به شدت بالا می‌برد، اما در عوض، «ارزش تولید» (Production Value) را به سطحی می‌رساند که مخاطبِ سخت‌پسند آمریکایی انتظارش را دارد. وقتی نورپردازی، تدوین و فضای بصری برنامه با استانداردهای DWTS همخوانی داشته باشد، ریسک ریزش بیننده به حداقل می‌رسد. بی‌بی‌سی به خوبی می‌داند که تابستان، میدان نبرد برای جذب توجه مخاطبانی است که از خستگیِ بینج‌واچینگ (Binge-watching) سریال‌های طولانی رنج می‌برند و به دنبال تماشای زنده و پرانرژی هستند.

چالش‌های مالی و ریسک‌های لجستیک در مسیر تولید

انتقال یک پروژه از استرالیا به کالیفرنیا یک عملیات پیچیده لجستیکی است. از جابجایی تجهیزات پیشرفته دوربین‌های 4K گرفته تا هماهنگی با اتحادیه‌های کارگری هالیوود که قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای ساعت کاری و دستمزد دارند. برای بی‌بی‌سی، این یک حرکت قمارگونه است؛ آیا جذب اسپانسرها و افزایش ریتینگ در فصل دوم، هزینه‌های سرسام‌آور تولید در قلب کالیفرنیا را پوشش می‌دهد؟

در تحلیل کنداکتور پخش، ما شاهد هستیم که شبکه‌ها برای پر کردن خلأ برنامه‌های درام در تابستان، به شدت روی رئالیتی‌شوهای باکیفیت سرمایه‌گذاری می‌کنند. اگر «دِ نِکست پرو» بتواند در لس‌آنجلس به همان ریتم داستان‌گویی و هیجانِ مورد انتظار مخاطب برسد، بی‌بی‌سی یک برنده واقعی در دست خواهد داشت. اما اگر هزینه‌ها از کنترل خارج شود، ممکن است شاهد کاهش کیفیت در آرک روایی کاراکترها یا محدودیت در طراحی صحنه باشیم که مستقیماً روی تجربه بصری بیننده اثر می‌گذارد.

نگاهی به آینده؛ آیا لس‌آنجلس فرمول طلایی است؟

در نهایت، موفقیت یا شکست این تغییر مکان به توانایی شو‌رانرها در حفظ روحِ اصلی برنامه بستگی دارد. آیا این برنامه می‌تواند هویت مستقل خود را در زیر سایه سنگینِ DWTS حفظ کند؟ یا اینکه به تدریج در ساختارِ برنامه مادر ذوب می‌شود؟ پاسخ به این سوال در فصل آینده مشخص خواهد شد.

به عنوان یک تحلیل‌گر، معتقدم که این انتقال، بزرگترین ریسک بی‌بی‌سی در سال جاری است. آن‌ها نه تنها بودجه، بلکه اعتبارِ یک برندِ تازه متولد شده را در معرض قضاوتِ تماشاگرانِ لس‌آنجلسی قرار می‌دهند. اگر این گذار موفقیت‌آمیز باشد، شاهد یک مدل جدید برای تولیدات بین‌المللی خواهیم بود که در آن، لوکیشن، بیش از آنکه یک انتخاب اقتصادی باشد، یک انتخابِ استراتژیک برای نفوذ به قلبِ بازار سرگرمی جهانی است.