دِیو باتیستا در مسیر اسپارتان؛ تعقیبِ ابعادِ اسطوره‌ای کریتوس

از سالن‌های کشتی تا قله‌های میدگارد

تغییر فیزیک بازیگران برای ایفای نقش‌های نمادین، همیشه یکی از جذاب‌ترین حاشیه‌های تولید سریال‌های پرهزینه بوده است. اما وقتی صحبت از «کریتوس» (Kratos) در اقتباس «آمازون پرایم» (Amazon Prime) از فرنچایز «گاد آو وار» (God of War) می‌شود، ماجرا فراتر از یک تغییر ظاهری ساده است. دِیو باتیستا (Dave Bautista) که پیش‌تر با کاهش وزن چشمگیر خود سعی داشت از کلیشه‌های نقش‌های اکشن‌محور فاصله بگیرد و توانایی‌های دراماتیک خود را به رخ بکشد، حالا در یک چرخش استراتژیک، دوباره به سراغ وزنه‌های سنگین رفته است. افزایش ۲۰ پوندی (حدود ۹ کیلوگرم) حجم عضلانی در عرض دو ماه، نه یک تصمیم فانتزی، بلکه یک ضرورت برای انتقال حس «خدای جنگ» به مخاطب است.

باتیستا که در دوران فعالیت در «دبلیو دابلیو ای» (WWE) با وزن ۲۹۰ پوند شناخته می‌شد، در سال‌های اخیر با کاهش توده عضلانی تلاش کرد تا در نقش‌های پیچیده‌تر ظاهر شود. اما برای ایفای نقش کریتوس، او با چالشی روبه‌روست که حتی برای یک قهرمان سابق کشتی‌کج هم دشوار است: بازسازی آن ابهت فیزیکی بدون از دست دادن چابکی مورد نیاز برای سکانس‌های اکشن. این تغییرِ ۲۵۰ پوندی، پیامی مستقیم به هواداران بدبین است که نگران بودند باتیستا نتواند از پسِ پرستیژ فیزیکی این اسپارتان برآید.

میراثی که بر شانه‌های رایان هرست سنگینی می‌کرد

تغییر بازیگر اصلی در میانه پیش‌تولید، همیشه زنگ خطری برای «اتاق نویسندگان» (Writers' Room) و تیم تولید است. مصدومیت رایان هرست (Ryan Hurst) و پارگی عضله دوسر بازو، پروژه را در یک موقعیت حساس قرار داد. جایگزینی او با باتیستا، انتخابی بود که در ابتدا با پرسش‌های بسیاری در شبکه‌های اجتماعی همراه شد. آیا باتیستا می‌تواند آن خشونت درونی و سکوتِ سنگین کریتوس را در نسخه نورس (Norse era) بازسازی کند؟

آنچه در این میان اهمیت دارد، ریتم داستان‌گویی در مدیوم تلویزیون است. کریتوسِ سال‌های اخیر، شخصیتی است که با خشمِ کنترل‌شده و بار سنگینِ گذشته‌اش تعریف می‌شود. آرک روایی کاراکتر در طول فصل، نیازمند بازیگری است که بتواند با تکیه بر حضور فیزیکی‌اش، سکوت‌های طولانی را پر کند. باتیستا با این تغییر فیزیکی نشان داد که نه‌تنها متعهد به بازسازی دقیق این «اسطوره» است، بلکه به خوبی می‌داند که هواداران «پلی‌استیشن» (PlayStation) به جزئیات بصری چقدر حساس هستند.

استراتژی آمازون برای رقابت در عصر اقتباس‌ها

پلتفرم آمازون پرایم با سرمایه‌گذاری سنگین روی دو فصل ابتدایی «گاد آو وار»، به وضوح می‌خواهد جایگاه خود را در میان آثار فانتزیِ جریان‌ساز تثبیت کند. این سریال قرار است سفر کریتوس و آترئوس (Atreus) را به تصویر بکشد؛ داستانی که هسته اصلی‌اش نه فقط مبارزه، بلکه پیوندِ پیچیده پدر و پسری است که در پی پراکندن خاکستر «فِی» (Faye) در بالاترین قله نه قلمرو هستند. مدیریت این حجم از بار دراماتیک و اکشن، نیازمند یک شو رانر (Showrunner) کاربلد است که بتواند تعادل میان «کلیف‌هنگر انتهای اپیزود» و توسعه جهان داستانی را حفظ کند.

توسعه جهان داستانی و اسپین‌آف‌ها احتمالی در آینده، در گرو موفقیت همین فصل اول است. اگر باتیستا بتواند آن‌چه که از کریتوس در ذهن داریم را به درستی به پرده نمایش منتقل کند، ما شاهد یکی از بهترین اقتباس‌های گیم‌محور خواهیم بود. در دورانی که «بینج‌واچینگ» (Binge-watching) به یک عادت تبدیل شده، آمازون به سریالی نیاز دارد که مخاطب را نه با جلوه‌های ویژه خیره‌کننده، بلکه با عمقِ شخصیتِ کریتوس برای قسمت بعدی تشنه نگه دارد.

نگاهی به آینده؛ آیا فیزیک همه چیز است؟

بسیاری از منتقدان ممکن است بگویند که بازیگری، وزن و حجم عضله نیست. اما در دنیایِ «گاد آو وار»، فیزیک کریتوس بخشی از زبان بدن اوست. او مردی است که با خدایان جنگیده و کوه‌ها را جابه‌جا کرده است. باتیستا با این حرکت، نشان داد که به خوبی با «متد اکتینگ» (Method Acting) در پروژه‌های بزرگ آشناست. او می‌داند که برای ورود به پوستِ کریتوس، باید ابتدا وزنِ سنگینِ او را بر دوش بکشد.

در نهایت، باید دید آیا تیم تولید می‌تواند ریتم داستان‌گویی را در حد و اندازه‌های بازی‌های «سانتا مونیکا استودیو» (Santa Monica Studio) حفظ کند یا خیر. با توجه به سابقه باتیستا در نقش‌های اخیرش، انتظارات بسیار بالاست. او دیگر تنها یک کشتی‌گیرِ عضلانی نیست، بلکه بازیگری است که توانایی انتقالِ اندوهِ کریتوس را در پسِ آن چهره سنگی دارد. حالا که ۲۰ پوند عضله اضافه شده، تمام تمرکز باید روی قلمِ نویسندگان باشد تا این «خدای جنگ» را در قابی که شایسته‌اش است، به تصویر بکشند.