دیوید لیچ و ماموریت غیرممکن نتفلیکس: نبرد برای ساخت دنیای Gears of War

عبور از سدِ اقتباس‌های ناکام: چرا Gears of War متفاوت است؟

مدت‌هاست که در اتاق نویسندگان هالیوود، طلسم اقتباس از بازی‌های ویدیویی شکسته شده است. اما برای پروژه‌ای به عظمت Gears of War، داستان کمی پیچیده‌تر به نظر می‌رسد. وقتی نتفلیکس (Netflix) در سال ۲۰۲۲ حق امتیاز این فرانچایز استودیو The Coalition را به دست آورد، بسیاری از ما در NextIT.ir به این فکر می‌کردیم که آیا قلمِ جان اسپیتز (Jon Spaihts)، نویسنده آثار شاخصی همچون Dune، می‌تواند خشونت عریان و اتمسفر سنگین سیاره سرا (Sera) را به یک آرک روایی منسجم در مدیوم سینما تبدیل کند یا خیر. حالا با تایید دیوید لیچ (David Leitch)، کارگردانِ «مرد بدلکار» (The Fall Guy)، مبنی بر تکمیل نسخه نهایی فیلمنامه، شاهد عبور از مرحله‌ حساسِ پیش‌تولید هستیم.

تفاوت این اقتباس در نگاه کلان نتفلیکس نهفته است. آن‌ها صرفاً به دنبال ساخت یک فیلم نیستند؛ بلکه هدف، ایجاد یک دنیای سینمایی متصل (Interconnected Universe) است که سریال‌های انیمیشنی را نیز در دل خود جای می‌دهد. لیچ به عنوان یک متخصصِ اکشن که ریتم داستان‌گویی در مدیوم تلویزیون و سینما را به خوبی می‌شناسد، بهترین مهره برای هدایت این کشتی طوفان‌زده است. او به خوبی می‌داند که مخاطبِ مدرن، دیگر به دنبال یک بازسازی خطی از بازی نیست؛ آن‌ها تشنه عمقِ کاراکتر در طول فصل‌ها و فیلم‌ها هستند.

معمای مارکوس فینیکس: ریشه‌ها یا بازگشت به آینده؟

یکی از بزرگترین چالش‌های تیم نویسندگان، نحوه ورود مارکوس فینیکس (Marcus Fenix) به این جهان است. با توجه به اشارات مت بوتی (Matt Booty) از مایکروسافت (Microsoft) مبنی بر تمرکز بر ریشه‌های گروه دلتا (Delta Squad)، این پرسش مطرح می‌شود که آیا شاهد یک پیش‌درآمد (Prequel) خالص خواهیم بود یا ترکیبی از خطوط زمانی؟ انتشار عنوان جدید Gears of War: E-Day، حساسیت‌ها را دوچندان کرده است.

لیچ در گفتگوهای اخیر خود با زیرکی از افشای جزئیات داستانی پرهیز کرده، اما شور و اشتیاق او نشان از اعتماد به نفسی دارد که تنها پس از خواندن یک فیلمنامه قدرتمند حاصل می‌شود. آرک روایی کاراکتر در این نسخه باید به گونه‌ای باشد که حتی مخاطبی که هرگز دسته‌ کنسول را برای هدایت فینیکس به دست نگرفته، بتواند با دردها و پیوندهای برادرانه سربازان در برابر هجوم لوکاست‌ها (Locust Horde) همذات‌پنداری کند. این همان جایی است که قلم شو رانرها و فیلمنامه‌نویسان باید از کلیشه‌های ژانر اکشن فراتر بروند.

استراتژی استریم و تله‌ی بینج‌واچینگ

نتفلیکس در حال حاضر در حال بازتعریف استراتژی خود در قبال فرانچایزهای گیمینگ است. پس از موفقیت‌های نسبی در حوزه‌های دیگر، این پلتفرم به دنبال تثبیت جایگاه خود با پروژه‌های سنگین‌وزنی چون Assassin's Creed و Devil May Cry است. نگاهِ مدیریتی به Gears of War نشان می‌دهد که نتفلیکس دیگر به دنبال خستگی مخاطب (Audience Fatigue) ناشی از تولیدات انبوه و بی‌کیفیت نیست؛ بلکه می‌خواهد با یک شروع قدرتمند، «دنیای سرا» را به یکی از ارکان اصلی کنداکتور استریم خود تبدیل کند.

لیچ با استفاده از کمپانی تولیدی خود، 87North، نشان داده که استاد مدیریت پروژه‌های همزمان است. او در حالی که در حال نهایی کردنِ Violent Night 2 است، نیم‌نگاهی هم به تقویمِ تولید Gears of War دارد. این هماهنگی میانِ تقویمِ کارگردان و استراتژیِ پلتفرم، نشان‌دهنده یک تغییرِ رویکرد در مدیریتِ کلانِ پروژه‌های اقتباسی است. برخلاف سال‌های گذشته که پروژه‌ها در برزخِ تولید (Development Hell) گیر می‌کردند، این بار شاهد یک حرکتِ هدفمند و گام‌به‌گام هستیم.

کلیف‌هنگرها و آینده‌ای که در انتظار است

اگر به کلیف‌هنگر انتهای اپیزودها یا پایان‌بندی فیلم‌های اکشن مدرن دقت کنیم، می‌بینیم که همگی برای باز نگه داشتنِ درِ استودیو برای دنباله‌ها طراحی شده‌اند. Gears of War پتانسیلِ تبدیل شدن به نسخهِ خشن‌تر و تاریک‌ترِ فرانچایزهایی مانند Sonic the Hedgehog را دارد. اگر لیچ بتواند همان ریتمِ نفس‌گیرِ کارهای قبلی‌اش را به دنیای لوکاست‌ها تزریق کند، می‌توان امیدوار بود که شاهد یکی از موفق‌ترین اقتباس‌های تاریخ باشیم.

در نهایت، آنچه از صحبت‌های دیوید لیچ برداشت می‌شود، «امید» است. امیدی که برخلافِ وعده‌های توخالیِ هالیوودی، بر پایه یک فیلمنامه تکمیل‌شده و یک استراتژی شفاف بنا شده است. حالا تمام نگاه‌ها به اتاق کارگردانی است تا ببینیم چه زمانی لیست بازیگران اعلام می‌شود و چه کسی جراتِ پوشیدن زرهِ سنگینِ مارکوس فینیکس را پیدا خواهد کرد. نتفلیکس بازیِ بزرگی را شروع کرده و Gears of War، مهرهِ اصلی این شطرنجِ استراتژیک است.