کورس غول‌های پول: ۲۹۵ میلیون دلار ایلان ماسک هم نتوانست تگزاس را آبی کند!

پادشاه پول در برابر موج آبی: وقتی ۲۹۵ میلیون دلار هم حریف ارادهٔ مردم نمی‌شود!

تمام پول‌های دنیا، تمام قدرتِ ثروت، و تمام نفوذِ یک تریلیونرِ خودخوانده، در برابر موج آبیِ دموکرات‌ها در تگزاس، به گل نشست. ایلان ماسک، که ظاهراً فکر می‌کرد می‌تواند با چَک‌های رنگی، سرنوشت سیاسی یک ایالتِ پهناور را بخرد، در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶، طعم تلخ شکست را چشید. بیش از ۵۷۳ میلیون دلار خرجِ تبلیغات شد، رقمی که تاریخ انتخابات آمریکا را جابه‌جا کرد، اما بخش بزرگی از این پول، مستقیماً از جیبِ ماسک سرازیر شد؛ پولی که قرار بود جمهوری‌خواهان را بر صندلی‌های قدرت بنشاند، اما در نهایت، آب به آسیابِ دموکرات‌ها ریخت.

ماسک، با تزریق بیش از ۴۴۵ میلیون دلار به کمپین‌های جمهوری‌خواه، نه تنها بزرگترین اهداکنندهٔ این چرخهٔ انتخاباتی، بلکه بزرگترین اهداکنندهٔ تاریخ آمریکا شد. سهم تگزاس، ایالتِ خانگیِ ماسک و مقرِ تسلا و اسپیس‌ایکس، از این سرمایه‌گذاریِ کلان، چیزی حدود ۱۶۸ میلیون دلار برای سوپر PACs حامی کن پاکستون، و ۳۴.۷ میلیون دلار دیگر از طریق PAC شخصی‌اش، یعنی America PAC، بود. مجموعاً، بیش از ۲۰۰ میلیون دلار، فقط برای خریدِ یک ایالت! اما ظاهراً، تگزاس قابل خرید نبود. جیمز تالاریکو، سناتورِ تازه‌انتخاب‌شدهٔ دموکرات، با اختلافِ بیش از ۱۲ درصدی، پاکستون را شکست داد و به اولین سناتور دموکرات تگزاس از سال ۱۹۸۸ تبدیل شد. حتی صندلی فرمانداری هم از دست جمهوری‌خواهان پرید؛ جینا هینوزا، دموکرات، رقیبِ جمهوری‌خواه خود، گرگ ابوت، را که او هم از مواهبِ سخاوتِ ماسک بهره‌مند بود، کنار زد. رؤیایِ آبیِ تگزاس، با وجودِ تلاش‌هایِ این ابرثروتمند، به واقعیت پیوست.

از جنگِ فرهنگ تا توهمِ برتری: وقتی پولِ ماسک، سَم شد

دموکرات‌ها در این انتخابات، فقط موجِ آبی را به راه نینداختند؛ بلکه موجِ خونِ قرمز را به راه انداختند و جمهوری‌خواهان را در سراسر کشور به خاک و خون کشیدند. اما در تگزاس، این پیروزی‌ها، به شیوه‌ای که ماسک انتظار داشت، رقم نخورد. تالاریکو، کمپین خود را بر اساسِ نبردِ «بالا در برابر پایین»، یعنی نبردِ ثروتمندانِ اولترامدرن در برابرِ عمومِ مردم، بنا نهاد. کمک‌هایِ مالیِ ماسک به ابوت و پاکستون، در شرایطی که بسیاری از آمریکایی‌ها درگیرِ بحرانِ اقتصادی ناشی از تورم، تعرفه‌ها و جنگِ ایران بودند، شکافِ طبقاتیِ عمیقِ آمریکا را بیش از پیش آشکار کرد. این پول‌ها، نه تنها کمکی به پاکستون نکرد، بلکه به یک بارِ اضافی برای او تبدیل شد.

پاکستون، با وجودِ حمایتِ مالیِ هنگفتِ ماسک، تنها ۲۲.۳ میلیون دلار کمکِ مستقیم دریافت کرد، رقمی ناچیز در مقایسه با ۱۴۶ میلیون دلاری که تالاریکو از رأی‌دهندگان جمع‌آوری کرد. ماسک، با تزریقِ پول، تگزاسی‌ها را زیرِ بمبارانِ تبلیغاتِ ضدِ تالاریکو قرار داد. اما این تبلیغات، به جایِ تمرکز بر مسائلِ واقعیِ مردم، عمدتاً بر مسائلِ جنگِ فرهنگی، مانندِ افرادِ ترنسجندر، متمرکز بودند. ماسک، که با دخترِ بزرگِ خود، که ترنسجندر است، رابطه‌ای سرد دارد و او را «قربانیِ ویروسِ ذهنِ بیدار» نامیده، ظاهراً از این مسائلِ حساس، برایِ جلبِ توجهِ رأی‌دهندگانِ محافظه‌کار، استفاده می‌کرد. یک تبلیغِ فیس‌بوکی، با هزینه‌ای بین ۱۵ تا ۲۰ هزار دلار، رأی‌دهندگان را به «شکستِ تالاریکو و دستورِ کارِ رادیکالِ ترنسِ او» ترغیب می‌کرد. این تبلیغ، تنها یکی از ده‌ها تبلیغِ ضدِ ترنس بود که توسطِ پولِ ماسک تأمینِ مالی می‌شد.

بازیِ پشتِ پرده: وقتی ثروتمندترین مردِ جهان، مخفیانه رأی می‌خرد

اما پولِ ماسک، به یک برگِ برنده برایِ پاکستون تبدیل نشد، بلکه به یک برگِ بازنده بدل گشت. شاید به همین دلیل بود که ماسک، تصمیم گرفت این بار، از پشتِ پرده فعالیت کند. او در پلتفرمِ X، پاکستون را «سرنوشتِ تگزاس و آمریکا» نامید، اما برخلافِ میلِ ذاتی‌اش به نمایشِ عمومی، در هیچ گردهمایی، چه در تگزاس و چه در ایالت‌هایِ دیگر، نقشی فعال ایفا نکرد. خبری از سخنرانی‌هایِ پرشور، پریدن رویِ صحنه، یا استفاده از اره‌برقی نبود! در عوض، تالاریکو، بارها و بارها بر رابطهٔ نزدیکِ پاکستون و ماسک تأکید کرد و گفت که رأی دادن به یکی، به نفعِ دیگری است. او در یکی از گردهمایی‌هایِ خود در اِل پاسو، اعلام کرد: «ایلان ماسک می‌خواهد این کرسیِ سنا را بخرد. به احتمالِ زیاد، اگر یک تبلیغِ حمله علیه من در تلویزیون دیده‌اید، کارِ ایلان بوده. اگر درِ خانه‌تان دروغ دریافت کرده‌اید، کارِ ایلان بوده. اگر پیامکی با عکس‌هایِ ترسناکِ سیاه و سفید دربارهٔ من دریافت کرده‌اید، آن هم کارِ ایلان بوده.»

اظهاراتِ تالاریکو، توجهِ بیشتری را به رابطهٔ نزدیکِ پاکستون و ماسک جلب کرد؛ رابطه‌ای که به نظر می‌رسید سودِ متقابلی برایِ هر دو داشته است. پاکستون، که از سال ۲۰۱۵، به جز یک دورهٔ کوتاه در سال ۲۰۲۳ که استیضاح شد، دادستانِ کلِ تگزاس بوده، بر اساسِ گزارشِ اخیرِ Wired، چندین تحقیق را علیه سازمان‌هایی که ماسک را نقد یا با او دشمنی می‌کردند، آغاز کرده است. پاکستون، بارها از ماسک تبعیت کرده است؛ پس از آنکه ماسک از سایتِ خبریِ مترقی Media Matters شکایت کرد، پاکستون تحقیقی را علیه این نشریه آغاز کرد؛ و زمانی که ماسک دعوایِ ضدِ انحصارِ خود را علیه یک فدراسیونِ تبلیغاتی مطرح کرد، تحقیقِ پاکستون نیز به دنبالِ آن آمد. تالاریکو در گردهماییِ خود در اِل پاسو گفت: «ایلان ماسک، زمینِ ما را می‌خواهد. آبِ ما را می‌خواهد. دلارهایِ مالیاتیِ ما را می‌خواهد. سناتورِ شخصیِ ایالاتِ متحدهٔ خودش را می‌خواهد.»

فراتر از یک سناتور: وقتی رؤیایِ AI در تگزاس، با پولِ ماسک هم تعبیر نشد

فراتر از تلاش برایِ خریدِ یک سناتور، ماسک سعی کرد در خریدِ فرماندار هم نقش داشته باشد. اگرچه بیشترِ پولی که ماسک در تگزاس خرج کرد، نصیبِ پاکستون شد، اما چند میلیون دلار هم به ابوت، که او نیز رابطهٔ نزدیکی با ماسک داشت، تزریق شد؛ آنقدر نزدیک که هینوزا برایِ مشاهدهٔ ۱۴۰۰ صفحه مکاتبه بینِ این دو، شکایتی را تنظیم کرد. ماسک، تنها مدیرِ اجراییِ فناوری نبود که از ابوت حمایت می‌کرد. ابوت، که قول داده بود تگزاس را به «مرکزِ توسعهٔ هوش مصنوعی» تبدیل کند، همچنین ۳۰۰ هزار دلار از تام براون، هم‌بنیان‌گذارِ Anthropic، و همچنین مبالغی از توسعه‌دهندگانِ مراکزِ داده، دریافت کرده بود. این نشان می‌دهد که رؤیایِ تبدیلِ تگزاس به پایتختِ هوش مصنوعی، تا حدی با حمایتِ مالیِ چهره‌هایِ برجستهٔ صنعتِ فناوری همراه بود، اما در نهایت، نتوانست بر ارادهٔ سیاسیِ غالبِ مردمِ ایالت غلبه کند.

ماسک، ظاهراً احساس کرده است که بادِ سیاسی تغییر کرده است. او که معمولاً در پلتفرمِ X بسیار فعال است، پستِ «زود رأی قرمز بدهید!» خود را در روزِ انتخابات پاک کرد و شبِ انتخابات، جز شوخی‌ای دربارهٔ قرار دادنِ مراکزِ داده در فضا، حرفِ چندانی برایِ گفتن نداشت. دیگر ایالت‌هایی که او در آن‌ها پول خرج کرده بود، وضعیتِ بهتری نداشتند. دموکرات‌ها در اوهایو، جایی که America PAC ماسک ۱۰.۴ میلیون دلار خرج کرده بود، و میشیگان، جایی که ۹.۸ میلیون دلار هزینه شده بود، پیروز شدند. تنها پیروزیِ واقعیِ جمهوری‌خواهان در فلوریدا بود، و آن هم به سختی به دست آمد. این شکست‌ها، نشان می‌دهد که حتی سرمایه‌گذاریِ عظیمِ ماسک، نتوانسته است مسیرِ انتخابات را به نفعِ جمهوری‌خواهان تغییر دهد.

غرق شدنِ پولِ تریلیونر: وقتی سرمایهٔ کلان، بی‌معنی می‌شود

مبلغِ پولی که ماسک در این چرخهٔ انتخاباتی خرج کرده، هم خیره‌کننده و هم بی‌سابقه است، اما در نهایت، برایِ او بی‌معنی بوده است. ماسک، نیم میلیارد دلار از ثروتِ خود را در تلاشِ ناموفق برایِ «خریدِ» انتخاباتِ میان‌دوره‌ای از دست داد؛ رقمی که کمتر از نیم درصد از کلِ ثروتِ او را تشکیل می‌دهد. این شکست، شاید این پیام را به همراه داشته باشد که حتی ثروتمندترین مردِ جهان هم نمی‌تواند ارادهٔ رأی‌دهندگان را به میلِ خود خم کند. اما به همان اندازه محتمل است که او در انتخاباتِ بعدی، حتی بیشتر از این هزینه کند. این یک بازیِ بی‌پایانِ پول و قدرت است، و ماسک، هنوز دست از تلاش برنداشته است. اما این بار، در تگزاس، موجِ آبی، قوی‌تر از پولِ او بود.