آیپد مینی جدید؛ باتری آب‌رفته اما ادعای قدرت بیشتر با چیپ A20 Pro

وقتی اپل برای لاغری، باتری را قربانی می‌کند

همیشه وقتی اپل (Apple) یک گجت جدید معرفی می‌کند، باید با ذره‌بین به دنبال مشخصات فنی واقعی بگردیم. در کنفرانس اخیر، اپل با افتخار از iPad mini (2026) رونمایی کرد و با آن صفحه نمایش خیره‌کننده OLED و چیپست هیولای A20 Pro، خیلی‌ها را برای خرید وسوسه کرد. اما طبق معمول، در لیست مشخصات رسمی خبری از میلی‌آمپر ساعت نبود و فقط به عدد ۱۸.۹ وات‌ساعت بسنده کردند. حالا با انتشار اطلاعات در دیتابیس EPREL اتحادیه اروپا، بالاخره فهمیدیم داستان از چه قرار است: ۴۹۰۰ میلی‌آمپر ساعت ظرفیت خالص.

این یعنی در مقایسه با مدل ۲۰۲۴ که ظرفیتی معادل ۵۰۷۸ میلی‌آمپر ساعت داشت، ما با یک عقب‌گرد عددی روبرو هستیم. اپل ادعا می‌کند که این کاهش ظرفیت به دلیل طراحی باریک‌تر و سبک‌تر دستگاه است. آیپد مینی جدید نزدیک به ۱ میلی‌متر لاغرتر و حدود ۴۰ گرم سبک‌تر شده است. برای من که همیشه اولویتم «ارزش خرید هر میلیون تومان» است، این سوال پیش می‌آید: آیا این کاهش وزن ارزشش را داشت که ظرفیت باتری را فدای آن کنیم؟

معمای دوام؛ آیا A20 Pro معجزه می‌کند؟

همه ما می‌دانیم که قدرت پردازشی بالاتر، اگر با بهینه‌سازی نرم‌افزاری درست همراه نباشد، قاتل باتری است. چیپست A20 Pro بدون شک یکی از قدرتمندترین تراشه‌هایی است که تا به حال در یک تبلت کوچک دیده‌ایم. اما وقتی ظرفیت فیزیکی باتری کوچک‌تر شده، فشار روی این چیپ برای مدیریت مصرف انرژی دوچندان می‌شود. طبق تست‌های استاندارد اتحادیه اروپا، این آیپد باید ۷۸ ساعت شارژدهی در یک سیکل تست استاندارد داشته باشد.

اما بیایید واقع‌بین باشیم؛ استفاده‌های روزمره ما با تست‌های آزمایشگاهی متفاوت است. کسی که با آیپد مینی بازی می‌کند یا در حال تدوین ویدیوهای کوتاه است، فشار متفاوتی به دستگاه می‌آورد. چیزی که من را نگران می‌کند، داغ کردن دستگاه در بازی‌های سنگین است که در مدل‌های باریک‌تر اپل معمولاً سریع‌تر اتفاق می‌افتد. اگر آیپد مینی ۲۰۲۶ در بازی‌های روزمره داغ کند، عملاً آن ۴۹۰۰ میلی‌آمپر ساعت خیلی سریع‌تر از آنچه فکر می‌کنید دود می‌شود و به هوا می‌رود.

تعمیرپذیری و دوام؛ کلاس D یعنی چه؟

یکی از بخش‌های جالب گزارش EPREL، امتیاز تعمیرپذیری کلاس C و مقاومت در برابر سقوط کلاس D است. اپل می‌گوید این دستگاه ۵۷ سقوط را بدون نقص پشت سر گذاشته که عدد خیره‌کننده‌ای است، اما نباید گول این تبلیغات را خورد. هزینه تعمیر یک دستگاه با کلاس تعمیرپذیری C در بازار ایران، یعنی اگر صفحه نمایش OLED یا باتری غیرقابل تعویض آن آسیب ببیند، احتمالاً باید نیمی از قیمت دستگاه را برای تعمیرش هزینه کنید.

همچنین موضوع باتری غیرقابل تعویض توسط کاربر، یک چالش همیشگی است. اپل وعده ۱۰۰۰ چرخه شارژ را داده که تا قبل از افت به ۸۰ درصد ظرفیت اولیه دوام می‌آورد. این یعنی اگر روزی یک بار دستگاه را شارژ کنید، حدود ۳ سال خیالتان راحت است. بعد از آن، باید با افت سرعت و تخلیه سریع باتری کنار بیایید یا به فکر یک هزینه سنگین برای تعویض در مراکز تخصصی باشید. اینجاست که می‌گویم «پشتیبانی آپدیت اندروید» (یا در اینجا iPadOS) به مدت ۵ سال، زمانی مفید است که سخت‌افزار دستگاه بعد از ۳ سال شما را ناامید نکند.

شارژر؛ باز هم همان داستان تکراری

نمی‌توانم درباره آیپد حرف بزنم و از شارژر حذف‌شده گله نکنم. اپل همچنان بر استفاده از شارژر با حداقل ۲۰ وات توان تاکید دارد، اما آن را داخل جعبه نمی‌گذارد. یعنی شما باید علاوه بر قیمت ۷۰۰ دلاری (که در بازار ایران با احتساب ریجستری و حباب بازار، عدد بسیار بالایی می‌شود)، هزینه اضافه برای خرید یک آداپتور اصلی هم بپردازید. این یعنی در محاسبه «ارزش خرید هر میلیون تومان»، شما عملاً دارید هزینه یک شارژر را هم به قیمت نهایی اضافه می‌کنید.

نکته آخر این است که آیپد مینی جدید با گواهی IP67 عرضه شده که برای یک تبلت، ویژگی جذابی است و نشان می‌دهد اپل روی کیفیت ساخت بدنه به خوبی کار کرده است. اما در نهایت، این دستگاه برای چه کسی است؟ اگر گیمر حرفه‌ای هستید، شاید صفحه کوچک و باتری محدود شما را به سمت مدل‌های بزرگتر بکشاند. اما اگر به دنبال یک دستگاه پرقدرت برای حمل و نقل مداوم هستید، این آیپد مینی جدید با وجود تمام نقدهایی که به ظرفیت باتری‌اش وارد است، هنوز هم در بازار تبلت‌های کوچک رقیب جدی ندارد.