قمار HBO با تاریخچه دِری؛ چرا اپیزود ویژه «It» همه معادلات را بهم زد؟

وقتی کلیف‌هنگر باستانی، استراتژی شو رانرها را به چالش می‌کشد

در دنیای رقابتی پلتفرم‌های استریمینگ، شبکه HBO (HBO) همواره با رویکرد «کیفیت بر کمیت» شناخته شده است. اما انتشار غیرمنتظره اپیزود ویژه سریال «آن: خوش آمدید به دِری (It: Welcome to Derry)» در شب هالووین، بیش از آنکه یک هدیه برای هواداران باشد، یک چرخش استراتژیک در مدل روایت غیرخطی این اثر بود. این اپیزود با عنوان «داستان دِری (A Story of Derry)»، با بازگشت به اعماق تاریخ و قبایل بومی، عملاً یکی از بزرگترین کارت‌های برنده اتاق نویسندگان برای فصل‌های آینده را رو کرد. از منظر معماری درام، این تصمیم جسورانه اما پرریسک است؛ چرا که بخش اعظمی از «آرک روایی کاراکتر در طول فصل» را که می‌توانست در قالب یک فصل پرکشش ارائه شود، در نیم‌ساعت خلاصه کرد.

توسعه جهان داستانی در این سریال بر پایه بازگشت ۲۷ ساله به عقب بنا شده است. با این حال، انتقال ناگهانی به دوران باستان و نمایش نحوه مهار موجود توسط قبایل بومی، ریتم داستان‌گویی در مدیوم تلویزیون را در این اثر خاص تغییر داده است. حالا پرسش اصلی اینجاست: آیا شو رانرها با این کار، مسیر آتی سریال را برای «بینج‌واچینگ» جذاب‌تر کرده‌اند یا صرفاً یکی از ستون‌های اصلی روایت خود را پیش از موعد تخریب کرده‌اند؟

نبرد برای بقا در جنگل؛ کالبدشکافی یک اسطوره

اپیزود ویژه با تمرکز بر کاراکتر «نکانی (Necani)» و تلاش او برای مهار «It»، ما را به ریشه‌های باستانی سقوط این موجود در زمین می‌برد. استفاده از خنجرهای ساخته شده از پوسته سفینه این موجود، یکی از آن جزئیات فنی است که طرفداران سرسخت آثار استیون کینگ (Stephen King) مدت‌ها منتظرش بودند. اما مشکل اینجاست که این جزئیات، وزن دراماتیک بسیار بالایی دارند که برای یک اپیزود کوتاه، بیش از حد سنگین به نظر می‌رسد.

این اپیزود عملاً نشان می‌دهد که چرا «It» یک تهدید کیهانی است و نه صرفاً یک هیولای زمینی. صحنه‌های برخورد با «میتگ (Mitig)» و تلاش برای زنده‌به‌گور کردن تکه‌های پوسته، الگویی را برای مبارزه با شر مطلق ترسیم می‌کند که در فصل‌های بعدی، تکرار آن دشوار خواهد بود. این یعنی اتاق نویسندگان باید در فصل دوم، که قرار است به دوران رکود بزرگ و «گروه بردلی (Bradley Gang)» بپردازد، با استانداردی بسیار بالاتر از آنچه در این اپیزود ویژه دیدیم، ظاهر شود.

هزینه‌های فرصت در دنیای «It»

در ساختار سه‌پرده‌ای فیلمنامه‌نویسی، همیشه نیاز به یک «نقطه اوج» داریم که مخاطب را برای فصل بعد تشنه نگه دارد. با افشای منشاء قدرت «It» و نحوه تعامل قبیله بومی با آن در این اپیزود ویژه، سازندگان بخشی از «توسعه جهان داستانی» را که می‌توانست در طول یک فصلِ پر از تعلیقِ ۱۲ قسمتی بسط پیدا کند، از دست دادند. این تصمیم، خستگی مخاطب را در آینده کاهش می‌دهد اما پتانسیل غافلگیری‌های بزرگ را نیز محدود می‌کند.

با این وجود، نباید از یاد برد که دنیای دِری به قدری سیاه و لایه‌لایه است که هنوز بخش‌های تاریک بسیاری برای کشف باقی مانده است. اولین شکار این موجود، چگونگی تسخیر «باب گری (Bob Gray)» و انتخاب هویت «پنی‌وایز (Pennywise)»، هنوز به عنوان قطعات پازل اصلی در انتظار روایت هستند. این اپیزود ویژه، اگرچه بخشی از معما را حل کرد، اما در واقع عطش ما را برای دیدن جزئیات دقیق‌ترِ سقوطِ اخلاقی شهر دِری، بیشتر کرده است.

مسیر پیش‌رو؛ چه چیزی در انتظار طرفداران است؟

با گذار از این اپیزود ویژه، نگاه‌ها به فصل دوم دوخته شده است. جایی که باید شاهد روایتی خشن‌تر و واقع‌گرایانه‌تر در دوران رکود بزرگ باشیم. برخلاف تصور، این اپیزود ویژه شاید نه یک «خطا در محاسبات»، بلکه یک «کاتالیزور» برای ورود به تاریک‌ترین دوران تاریخ دِری باشد. سازندگان سریال حالا می‌دانند که مخاطب از فرمول‌های تکراری خسته است و باید به سمت روایت‌های غیرمتعارف حرکت کنند.

به عنوان ناظر این کنداکتور استریم، معتقدم HBO با این حرکت نشان داد که ترسی از شکستن ساختار کلاسیک سریال‌سازی ندارد. «It: Welcome to Derry» در حال تبدیل شدن به یک «آنولوژی» (Anthology) ترسناک است که مرزهای میان گذشته و حال را در می‌نوردد. اگر شو رانرها بتوانند از همین سبک روایت اپیزودیک و فشرده برای پوشش دادن رویدادهای کلیدی مثل انفجار «کارخانه آهن کیچنر (Kitchener Ironworks)» استفاده کنند، می‌توان امیدوار بود که این سریال، جایگاه خود را به عنوان یکی از ستون‌های درام وحشت در تاریخ تلویزیون تثبیت کند.