جیمز گان و معمای مارگو رابی؛ هارلی کویین در بن‌بستِ جهانِ جدید DC

عبور از سایه‌های DCEU؛ چرا هارلی کویین یک معماست؟

مدیریتِ یک دنیای سینماییِ در حالِ گذار، آن هم با میراثی به سنگینیِ دنیای توسعه‌یافته دی‌سی (DCEU)، مأموریتی است که جیمز گان (James Gunn) با وسواسی مثال‌زدنی در پیش گرفته است. در تازه‌ترین پادکست اختصاصی «The Suicide Squad: Is It Canon?»، گان پرده از واقعیتی برداشت که مدت‌هاست ذهن طرفداران را درگیر کرده است: جایگاه هارلی کویین در آرک رواییِ جدید دی‌سی (DCU). مشکل اصلی نه در کیفیت بازیگری مارگو رابی (Margot Robbie)، بلکه در «توسعه جهان داستانی» است. گان صراحتاً اشاره می‌کند که هارلی کویین یکی از دشوارترین کاراکترها برای تطبیق با استانداردهای روایی فعلی اوست، چرا که ریشه‌های این شخصیت به شکلی ناگسستنی با «جوکر» گره خورده؛ شخصیتی که هنوز در نقشه راهِ جدید گان و پیتر سفران (Peter Safran) هیچ جایگاهی ندارد.

استراتژی شو رانر؛ وقتی کانون بودن یک دردسر بزرگ است

در اتاق نویسندگانِ گان، مفهوم «کانون» (Canon) یا همان اعتبار روایی، اهمیت حیاتی دارد. او نمی‌خواهد با میراث گذشته‌ی فیلم‌های دیوید آیر (David Ayer) یا زک اسنایدر (Zack Snyder) قفل شود. وقتی صحبت از هارلی کویین می‌شود، گان با یک پارادوکس روبروست: اگر بخواهد او را به عنوان همان نسخه‌ی قبلی وارد کند، باید بارِ سنگینِ روابطِ گذشته او با جوکر را نیز بپذیرد، که این خود دست و پای نویسندگان را برای خلقِ یک خط داستانی تازه می‌بندد. این «ریتم داستان‌گویی» که گان به دنبال آن است، نیازمندِ آزادی عمل است؛ چیزی که با پیش‌فرض‌هایِ ذهنیِ مخاطبان از هارلیِ مارگو رابی در تضاد است.

توپ در زمینِ مارگو رابی؛ پایانِ دوران وفاداری به گذشته؟

جیمز گان با ادبیاتی که نشان‌دهنده احترام عمیق به استعداد رابی است، توپ را به زمینِ این بازیگر انداخته است. او رابی را یکی از محبوب‌ترین همکاران خود می‌داند، اما به وضوح می‌گوید که «نمی‌داند آیا رابی اصلاً تمایلی به بازگشت دارد یا خیر». این جمله، یک «کلیف‌هنگر» واقعی برای آینده این کاراکتر است. گان آمادگی خود را برای «خم شدن به عقب» جهتِ بازگرداندنِ رابی اعلام کرده، اما این یک تعهد بی‌قید و شرط نیست. در دنیایی که ستاره‌های هالیوود به دنبال تجربه‌های متنوع هستند، بازگشت به نقشی که بارِ روانی سنگینی دارد، لزوماً اولویتِ یک سوپراستار جهانی نیست.

آلترناتیوِ گان؛ تولدِ یک هارلیِ جدید یا بایگانیِ کاراکتر؟

اگر مارگو رابی تصمیم به خداحافظی بگیرد، گان یک نقشه جایگزین در آستین دارد: بازنویسیِ هویتِ هارلی کویین از صفر. این یعنی حذفِ کاملِ وابستگی به آنچه در Suicide Squad دیده‌ایم. گان اشاره می‌کند که اگر رابی برنگردد، او سراغ بازیگر دیگری می‌رود تا بدونِ تعلق به «گذشته‌ای مبهم»، هارلی را در جهانِ خود بازتعریف کند. این رویکرد، نشان‌دهنده تغییرِ پارادایم در مدیریتِ فرنچایزهای بزرگ است؛ جایی که «توسعه کاراکتر» بر «نوستالژی» اولویت می‌یابد. گان نمی‌خواهد گروگانِ تاریخچه‌ای باشد که خودش آن را ننوشته است.

نگاه به آینده؛ آیا DCU می‌تواند بدونِ هارلیِ نمادین دوام بیاورد؟

حقیقت این است که مارگو رابی با بازی در نقش هارلی کویین، استانداردی را تعیین کرد که عبور از آن برای هر بازیگر دیگری دشوار است. با این حال، در استراتژی جدیدِ استودیو، هیچ کاراکتری نباید بزرگ‌تر از خودِ «جهان داستانی» باشد. گان در حالِ چینشِ قطعاتِ پازلی است که شاملِ بتمن، Creature Commandos و دیگر المان‌هایِ نوظهور است. اگر هارلی کویین در این پازل جای نگیرد، یا اگر قیمتِ حضورِ او، قربانی کردنِ انسجامِ داستان باشد، گان بدون تردید سراغِ گزینه‌های دیگر خواهد رفت. ما در حال تماشایِ لحظه‌ای هستیم که مدیریتِ خلاقانه، با واقعیت‌هایِ سختِ بیزینسِ سینما روبرو می‌شود؛ جایی که حتی یک ستاره اسکاری هم می‌تواند جایگزین شود اگر «آرک روایی» ایجاب کند.