مارتین گرو و بازگشت به قلمرو معما؛ آمازون به سراغ کتاب The Courier می‌رود

بازگشت معمارِ توطئه‌های پیچیده به اتاق نویسندگان

مارتین گرو (Martin Gero) پس از موفقیت خیره‌کننده سریال «نقطه کور» (Blindspot) که توانست با کلیف‌هنگرهای انتهای اپیزود، مخاطبان شبکه NBC را میخکوب کند، حالا با یک پروژه جدید به میدان بازگشته است. آمازون ام‌جی‌ام استودیوز (Amazon MGM Studios) با چراغ سبز نشان دادن به اقتباس از رمان جنایی و پرفروش «پیک» (The Courier) نوشته میراندا لی (Miranda Leigh)، قصد دارد یکی از مهره‌های کارکشتهِ مدیریتِ ریتم داستانی را به خدمت بگیرد. گرو در طول سال‌های فعالیتش ثابت کرده که نبض مخاطب در عصر بینج‌واچینگ (Binge-watching) را به خوبی در دست دارد و می‌داند چگونه یک معمای مرکزی را در طول یک فصل بسط دهد بدون آنکه دچار افتِ کشش شود.

این همکاری نشان‌دهنده تغییر استراتژی آمازون برای تقویت سبد محتوای جنایی-تریلر خود است. در دورانی که پلتفرم‌های رقیب مانند نتفلیکس (Netflix) و اپل تی‌وی پلاس (Apple TV+) با بودجه‌های کلان به دنبال اقتباس‌های ادبی می‌گردند، استخدامِ شو رانری با سابقه گرو که زبانِ سینماییِ تلویزیونِ مدرن را می‌شناسد، یک حرکت هوشمندانه است. او به خوبی می‌داند که چگونه کاراکترها را در یک تارعنکبوتی از توطئه‌ها گرفتار کند که بیننده چاره‌ای جز فشردن دکمه «Next Episode» نداشته باشد.

معماریِ تعلیق در دنیای ادبیاتِ جنایی

کتاب The Courier میراندا لی، پتانسیل‌های بصری فوق‌العاده‌ای برای تبدیل شدن به یک سریال درام-جنایی دارد. سبک نوشتاری لی که بر پایه فاش‌سازی‌های قطره‌چکانی استوار است، با متدولوژیِ قلمِ گرو همخوانی عجیبی دارد. در تلویزیون، وفاداریِ صرف به متن کتاب همیشه جواب نمی‌دهد؛ هنرِ گرو در اینجاست که آرک روایی کاراکترها را در طول فصل به گونه‌ای تغییر می‌دهد که حتی خوانندگان رمان نیز غافلگیر شوند. او معتقد است که مدیوم تلویزیون نیاز به «تنفسِ دراماتیک» دارد، چیزی که در اپیزودهای میانیِ سریال‌های معمولی گم می‌شود.

در این اقتباس، انتظار می‌رود شاهد لایه‌های عمیق‌تری از پارانویا و روابطِ انسانی باشیم. گرو به دنبال بازآفرینیِ همان اتمسفری است که در Blindspot دیدیم؛ جایی که هویتِ کاراکتر اصلی در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و هر سرنخ، سوالات بیشتری را ایجاد می‌کند. این یعنی ما با یک مینی‌سریالِ خطی روبرو نیستیم، بلکه با یک دنیای داستانیِ پتانسیل‌دار طرفیم که می‌تواند در صورت موفقیت، به فصول متوالی و حتی اسپین‌آف‌ها گسترش یابد.

چرا آمازون روی این قمار سرمایه‌گذاری می‌کند؟

کنداکتور استریمینگِ آمازون پرایم (Amazon Prime Video) در ماه‌های اخیر به شدت رقابتی شده است. آن‌ها به دنبال محتوایی هستند که همزمان «کیفیتِ پرستیژی» داشته باشد و هم «مخاطبِ توده». رمان‌های جنایی با ابعاد معماییِ پیچیده، بهترین گزینه برای پر کردن خلاءِ میانِ درام‌های سنگینِ HBO و سریال‌های اکشنِ نتفلیکس هستند. مارتین گرو در این میان نقش یک مهندسِ داستان‌گو را بازی می‌کند که می‌تواند با کمترین هزینه، بیشترین درگیریِ ذهنی را برای مخاطب ایجاد کند.

این پروژه نه تنها یک اقتباس ادبی ساده، بلکه تلاشی برای تثبیتِ فرمولِ «موفقیتِ تضمین‌شده» است. در حالی که بسیاری از سریال‌ها به دلیل ریتمِ کند یا عدمِ پرداختِ مناسبِ کاراکترها در قسمت‌های پایانی شکست می‌خورند، سابقه گرو در مدیریت اتاق نویسندگان نشان می‌دهد که او برای تمامِ ۱۰ یا ۱۲ اپیزود یک فصل، نقشه‌ای دقیق دارد. آمازون به دنبال محصولی است که «خستگیِ مخاطب» را کاهش دهد و او را تا پایانِ فصل، وفادار نگه دارد.

نبردی در دنیایِ پرشتابِ استریمینگ

در نهایت، آنچه این خبر را حائز اهمیت می‌کند، ترکیبِ یک نویسنده پرفروش با یک شو رانرِ کارکشته است. دنیای سریال‌های امروز به شدت تحت تأثیر داده‌هایِ تحلیلِ مخاطب است، اما گرو از آن دسته نویسندگانی است که به «غریزه» اعتماد دارد. او می‌داند که کلیف‌هنگرها تنها ابزارِ نگه داشتنِ مخاطب نیستند؛ بلکه این «توسعه کاراکتر» است که بیننده را وادار به بازگشت می‌کند.

باید منتظر ماند و دید که آمازون چگونه این دنیای داستانی را به تصویر می‌کشد. آیا شاهد یک سریالِ تیره و تار با رنگ‌بندی‌های سرد خواهیم بود یا گرو تصمیم می‌گیرد بازیِ موش و گربه کلاسیکی را در بسترِ مدرنِ تکنولوژی و جاسوسی به نمایش بگذارد؟ هر چه باشد، پیوستنِ گرو به این پروژه، چراغِ امیدی برای طرفدارانِ ژانر جنایی است که تشنه‌ی یک داستان‌گوییِ دقیق، هوشمندانه و بدونِ حفره‌هایِ رواییِ آزاردهنده هستند.