قمار سامسونگ با تکرار مکررات؛ چرا گلکسی زد فولد ۹ هیجان‌زده‌مان نمی‌کند؟

وقتی سخت‌افزار در چرخه‌ی تکرار اسیر می‌شود

این روزها دنیای گجت‌ها به سمتی رفته که هر حرکت سامسونگ (Samsung) زیر ذره‌بین تحلیلگران قرار می‌گیرد. خبرهای تازه‌ای که از افشاگر خوش‌نام دنیای فناوری، Lanzuk منتشر شده، برای طرفداران سری تاشو (Foldable) چندان خوشایند نیست. به نظر می‌رسد در گلکسی زد فولد ۹ (Galaxy Z Fold9) و برادر بزرگترش یعنی زد فولد ۹ اولترا (Z Fold9 Ultra)، قرار نیست شاهد انقلاب عکاسی باشیم. سامسونگ گویا تصمیم گرفته است که به جای ریسک کردن روی سنسورهای نسل جدید، به همان فرمول‌های امتحان‌پس‌داده اما قدیمی تکیه کند. در دنیایی که رقبای چینی با لنزهای پریسکوپی خیره‌کننده و سنسورهای یک اینچی بازار را قبضه کرده‌اند، این استراتژی محافظه‌کارانه بیش از آنکه هوشمندانه باشد، بوی کهنگی می‌دهد.

بن‌بست سنسورهای تکراری؛ داستان ISOCELL HP2

بیایید کمی فنی‌تر به قضیه نگاه کنیم. سامسونگ از زمان گلکسی اس ۲۳ اولترا (Galaxy S23 Ultra) تا امروز، عاشق سینه چاک سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی ISOCELL HP2 بوده است. این سنسور با ابعاد ۱/۱.۳ اینچ، در زمان خود عالی بود، اما حالا در سال ۲۰۲۷ قرار داریم! تکرار این سنسور در زد فولد ۸ و حالا زمزمه‌ی حضور دوباره‌اش در زد فولد ۹، یعنی سامسونگ تمایلی به سرمایه‌گذاری روی معماری جدید سنسورها ندارد. این همان چیزی است که من آن را «کم‌کاری در بخش توسعه سخت‌افزار» می‌نامم. وقتی شما یک محصول پریمیوم با قیمت نجومی می‌خرید، انتظار دارید که در بخش اپتیک، حداقل شاهد یک جهش استدلالی در کیفیت تصاویر باشید، نه اینکه با همان نتایجی روبرو شوید که دو سال پیش می‌گرفتید.

چرا مدل اولترا هم راه به جایی نمی‌برد؟

زد فولد ۹ اولترا قرار است پرچمدارِ پرچمداران باشد، اما طبق گزارش‌ها، در بخش زوم ۳ برابری (3x optical zoom) قرار است به همان ماژول ۱۰ مگاپیکسلی یا نهایتاً یک ارتقای جزئی ۱۲ مگاپیکسلی بسنده کند. این برای دستگاهی که لقب «اولترا» را یدک می‌کشد، یک شوخی بی‌مزه است. در حالی که ما انتظار داریم مدل‌های اولترا با استفاده از پنجره کانتکست (Context Window) گسترده در پردازش تصویر و هوش مصنوعی مولد، تصاویری با داینامیک رنج بی‌نظیر ثبت کنند، سامسونگ هنوز درگیر محدودیت‌های فضای داخلی برای ماژول‌های تله‌فوتو است. این یعنی شکست در مهندسی فشرده‌سازی که اجازه نمی‌دهد سنسورهای بزرگتر در بدنه باریک تاشوها جای بگیرند.

سایه سنگین هوش مصنوعی بر سرِ سخت‌افزار ضعیف

سامسونگ امیدوار است که با تکیه بر الگوریتم‌های هوش مصنوعی (AI)، کمبودهای سخت‌افزاری را بپوشاند. اما بیایید صادق باشیم؛ هوش مصنوعی می‌تواند نویز را بگیرد و رنگ‌ها را اصلاح کند، اما نمی‌تواند فیزیک نور و کیفیت لنز را شبیه‌سازی کند. این رویکرد که «سخت‌افزار را ثابت نگه داریم و با نرم‌افزار معجزه کنیم»، همان‌جایی است که برندهایی مثل شیائومی (Xiaomi) یا ویوو (Vivo) با سخت‌افزارهای غول‌آسا، سامسونگ را به چالش می‌کشند. اگر سامسونگ نتواند در نسل نهم تاشوهایش، یک جهش واقعی در عکاسی ارائه دهد، باید منتظر ریزش کاربران وفاداری باشد که تشنه‌ی نوآوری هستند، نه فقط یک نمایشگر تاشوی گران‌قیمت.

آیا باید منتظر یک تغییر مسیر باشیم؟

شاید تنها نقطه امید، بازگشت دوربین زیر نمایشگر (Under-display camera) با کیفیت بهبود یافته باشد که البته آن هم بیشتر یک تغییر زیبایی‌شناختی است تا یک ارتقای عملکردی برای عکاسی حرفه‌ای. در نهایت، گلکسی زد فولد ۹ به نظر می‌رسد که صرفاً یک «به‌روزرسانیِ درجا» باشد. برای ما که در NextIT.ir اخبار را دنبال می‌کنیم، این یعنی سامسونگ در حال بازی در زمین امن است. اما در رقابت خونینِ غول‌های هوش مصنوعی و سخت‌افزار، بازی در زمین امن، یعنی عقب ماندن از قافله. زمان آن رسیده که سامسونگ از خواب خوشِ فروشِ صرف عبور کند و دوباره به همان شرکت جسوری تبدیل شود که مرزهای تکنولوژی را جابه‌جا می‌کرد.