شورش سنهایزر علیه باتری‌های یک‌بارمصرف؛ نقد و بررسی Momentum True Wireless 5

بازار هندزفری‌های بی‌سیم پرچمدار همیشه صحنه رقابت‌های سنگین و هایپ‌های تبلیغاتی بوده است. کمپانی‌های بزرگ با وعده لغو نویز فضایی و پردازش‌های هوشمند، محصولاتی ۳۰۰ دلاری به دست ما می‌دهند که متاسفانه بعد از دو سال، به دلیل افت ظرفیت باتری لیتیومی، رسماً به زباله الکترونیکی تبدیل می‌شوند. اما غول صوتی آلمانی در تازه ترین شاهکار مهندسی خود، سنهایزر مومنتوم تروروایرلس ۵ (Sennheiser Momentum True Wireless 5) راهی متفاوت را در پیش گرفته است؛ رویکردی که نه‌تنها خط بطلانی بر عمر کوتاه‌مدت گجت‌های پوشیدنی می‌کشد، بلکه کورس رقابت غول‌های صوتی را وارد فاز جدیدی می‌کند.

در این بررسی تفصیلی، این ایرباد ۳۰۰ دلاری را زیر ذره‌بین برده‌ام تا ببینم آیا در برابر رقبای سرسختی چون اپل ایرپادز پرو ۳ (Apple AirPods Pro 3) و سونی (Sony WF-1000XM6) قد علم می‌کند یا درگیر باگ‌های عجیب نرم‌افزاری می‌شود.

پایان عصر ایرپادهای یک‌بارمصرف؛ جسارت سنهایزر در تعویض باتری

بزرگ‌ترین جهش استدلالی و مهندسی سنهایزر در مومنتوم ۵، بدون شک در بخش معماری داخلی آن رخ داده است. برای اولین‌بار در یک پرچمدار مدعی، شما با یک محصول یک‌بارمصرف روبرو نیستید. سنهایزر با افتخار ساختاری را طراحی کرده که باتری‌های به کار رفته در کیس و خود ایربادها توسط کاربر و با ابزارهای ساده قابل تعویض هستند. این حرکت، یک پاسخ کوبنده به استراتژی تعویض اجباری گجت‌ها توسط غول‌های سیلیکون ولی است و طول عمر محصول را تا چند سال افزایش می‌دهد.

از منظر ظاهری، طراحی مکعبی و حجیم نسل قبلی جای خود را به یک فرم ژله‌ای (Jellybean) بسیار فشرده‌تر داده است. شاخک‌های سیلیکونی حذف شده‌اند و کیس شارژ نیز به شکل چشمگیری باریک‌تر و کشیده‌تر شده تا بالاخره بتوان آن را بدون برآمدگی مضحک در جیب شلوار جین جای داد. البته در این میان یک عقب‌گرد حس می‌شود: روکش پارچه‌ای پرمیوم و دوست‌داشتنی کیس در Momentum True Wireless 4 حذف شده و جای خود را به پلاستیک مات با بافت خال‌دار داده است؛ ماتریالی که اگرچه لکه نمی‌پذیرد، اما حس و حال یک گجت ۳۰۰ دلاری لاکچری را منتقل نمی‌کند.

ارگونومی تازه و چالش کیفیت ساخت؛ وقتی کیس قربانی وزن می‌شود

راحتی استفاده در جلسات کاری طولانی یا گردش کار روزمره، فاکتوری تعیین‌کننده است. ایربادهای جدید Momentum TW5 دیگر مانند نسل قبل به عمق کانال گوش نفوذ نمی‌کنند و فیت سطحی‌تر (Shallow fit) دارند. این تغییر ارگونومیک باعث شده فشار روی مجرای گوش به شدت کاهش یابد و بتوان ساعت‌ها بدون خستگی از آن‌ها استفاده کرد. با این حال، فقدان ساقه (Stem) همچنان برداشتن و گذاشتن ایربادها را بدون لمس اشتباه صفحات لمسی دشوار می‌سازد.

از نظر مقاومت، خود بادها از استاندارد IP54 برای مقاومت در برابر گرد و غبار و پاشش آب بهره می‌برند که برای تمرینات ورزشی عالی است. اما متأسفانه کیس شارژ فاقد هرگونه گواهی IP است. کیفیت ساخت لولای کیس نیز در تست‌های فشار ما با لقی و صداهای اضافی (Creaking) همراه بود که نشان می‌دهد سنهایزر برای کاهش وزن و جا دادن مکانیزم تعویض باتری، کمی از استحکام بدنه کیس کاسته است.

نرم‌افزار پر از باگ و توهم‌های پردازشی؛ سایه باگ بر اکوسیستم هوشمند

اپلیکیشن اسمارت کنترل پلاس (Smart Control Plus) روی کاغذ یک بهشت تنظیمات است؛ از اکولایزر ۸ بانده و حالت ضدباد (Anti-wind) گرفته تا ویژگی انحصاری «شخصی‌سازی صدا» و حالت حفاظت از باتری. اما وقتی پای عملکرد واقعی به میان می‌آید، با نوعی «هالوسینیشن و توهم نرم‌افزاری» در پردازش صدا روبرو می‌شویم که برای یک محصول پرچمدار غیرقابل قبول است.

سیستم فعال لغو نویز (ANC) و حالت شفافیت (Transparency Mode) رفتارهای بسیار عجیبی نشان می‌دهند. موقع فعال شدن حالت شفافیت، صدا ناگهان با یک پرش ولوم ترسناک و شوکه‌کننده وارد گوش می‌شود و سپس پس از یک ثانیه به سطح طبیعی برمی‌گردد. خنده‌دارتر اینکه اگر یکی از ایربادها را از گوش بردارید، حالت شفافیت در گوش دیگر فعال نمی‌شود و سیستم کلاً قفل می‌کند! همچنین موقع راه رفتن یا دویدن، اگر ANC فعال باشد، صدای «پاپ» یا تق‌تق پردازشی در گوش می‌پیچد. در چندین مورد نیز پردازشگر صوتی دچار گلیچ شد و صدا را به شکل دور کند و خرخر پخش کرد که تنها با ریستارت سخت‌افزاری ایربادها برطرف شد.

مورد عجیب دیگر، اصرار سنهایزر بر عدم درج دکمه جفت‌سازی (Pairing) روی کیس است. برای اتصال به دستگاه جدید باید ایربادها را خارج کرده و لمس طولانی روی بدنه آن‌ها انجام دهید؛ رفتاری سنتی که در سال ۲۰۲۵ و در حضور سیستم‌های اتصال سریع رقبا، فرسایشی به نظر می‌رسد.

پیچیدگی کدک‌ها و غول‌های تراشه‌ای؛ واقعیت صدای Lossless در زندگی واقعی

سنهایزر مجموعه کاملی از کدک‌ها شامل SBC، AAC، aptX Adaptive و aptX Lossless را درون این گجت گنجانده است. روی کاغذ، پشتیبانی از بیت‌ریت ۲۴ بیت و ۹۶ کیلوهرتز چشمگیر است، اما واقعیت سخت‌افزاری گوشی‌های هوشمند داستان دیگری می‌گوید. اگر از گوشی‌های پیکسل گوگل (Google Pixel) یا آیفون استفاده می‌کنید، به دلیل عدم پشتیبانی این گوشی‌ها از تراشه‌های نوین کوالکام (Qualcomm)، خبری از aptX Adaptive یا Lossless نخواهد بود و کیفیت به SBC/AAC یا aptX معمولی تنزل می‌یابد.

علاوه بر این، قابلیت دالبی اتموس (Dolby Atmos) به همراه ردگیری حرکات سر (Head-tracking) در اپلیکیشن تعبیه شده که فضاسازی جذابی ایجاد می‌کند؛ اما به محض اینکه گزینه‌های Hi-Res را در اپلیکیشن فعال کنید، دالبی اتموس به کلی غیرفعال می‌شود (حتی اگر در حال پخش فایل های-ریز نباشید!). البته به عنوان یک تحلیل‌گر تکنولوژی باید اعتراف کنم که تفاوت کدک‌های باکیفیت و کدک‌های استاندارد در استفاده روزمره، بیشتر بازی با اعداد است تا یک جهش شنیداری ملموس.

امضای صوتی TrueResponse؛ بالانس داینامیک یا افت فرکانسی در میدرنج؟

قلب تپنده Momentum True Wireless 5 همان درایورهای ۷ میلی‌متری معروف TrueResponse هستند. سنهایزر در تنظیم صوتی (Tuning) این نسل، پروژه‌ای هدفمند را دنبال کرده است: دستیابی به صدایی گرم، شفاف و بالانس. بیس هندزفری بسیار عمیق، گسترده و جاندار است بدون اینکه حالت ضربه‌ای آزاردهنده (Punchy Bass) پیدا کند. این بیس حتی بخشی از فرکانس‌های پایین میدرنج را پوشش می‌دهد و به موسیقی بدنه و ضخامت می‌بخشد.

با این حال، نقطه‌ضعف اصلی در فرکانس‌های میانی بالایی (Upper-Mids) و وکال رخ می‌دهد. یک افت ناگهانی (Dip) در این بخش باعث می‌شود صدای خواننده و برخی سازهای زهی کمی عقب‌تر از حد معمول شنیده شوند. در مقابل، فرکانس‌های بالایی (Upper Treble) به شدت تقویت شده‌اند تا جزئیات و شفافیت صدا حفظ شود. این سبک تیونینگ اگرچه صدای حرف‌های «س» و «ت» را کمی تیز و درخشان می‌کند، اما در مجموع پروفایل صوتی بسیار جذاب و لذت‌بخشی برای گوش دادن طولانی‌مدت به موزیک‌های راک، الکترونیک و کلاسیک می‌سازد.

سنهایزر Momentum True Wireless 5 یک گجت شجاعانه است. اقدام این شرکت برای قابل تعویض کردن باتری، الگوبرداری درخشانی برای کل صنعت گجت‌های پوشیدنی است. اگر سنهایزر بتواند با آپدیت‌های نرم‌افزاری، باگ‌های روی اعصاب ANC و گلیچ‌های صوتی را برطرف کند، این ایرباد ۳۰۰ دلاری بدون شک یکی از ارزشمندترین گزینه‌های بازار برای شیفتگان صدا و کیفیت خواهد بود.