ظهور زوج طلایی در عصر طلایی: ون‌راین‌ها چگونه جای خالی راسل‌ها را پر کردند؟

تغییر گارد در نیویورک: وقتی جاه‌طلبی لباس نو می‌پوشد

سریال «عصر طلایی» (The Gilded Age) در فصل چهارم خود دست به یک ریسک استراتژیک بزرگ زده است. جولیان فلوز (Julian Fellowes)، شو رانر نامدار این اثر، به خوبی می‌داند که موتور محرک درام‌های تاریخی، تنش‌های طبقاتی و رقابت‌های بی‌پایان برای کسب قدرت است. با فاصله گرفتن جرج (George Russell) و برتا (Bertha Russell) که تا پیش از این قطب اصلی قدرت بودند، سریال به یک جانشین نیاز داشت؛ جانشینی که نه تنها بتواند ریتم روایت را حفظ کند، بلکه هیجانِ «بازیِ اجتماعی» را دوباره به اوج برساند. اسکار ون‌راین (Oscar Van Rhijn) و انید وینترتون (Enid Winterton) در همان اپیزود اول نشان دادند که برای این نقش، کاندیداهایی بی‌نقص هستند.

این زوج نه تنها از نظر ثروت و نام خانوادگی با هم پیوند خورده‌اند، بلکه درک درستی از «کلیف‌هنگر انتهای اپیزود» دارند. آن‌ها با برگزاری مهمانی‌های مدرن در «وبستر هال» (Webster Hall) و جذب مخاطب جوان‌تر، دقیقاً همان استراتژی را پیاده می‌کنند که پیش‌تر برتا راسل با آن جامعه نیویورک را مسحور کرده بود. اما تفاوت اینجاست: ون‌راین‌ها انرژی جوانانه و بی‌پروایی بیشتری دارند که بافت سنتی جامعه را به چالش می‌کشد.

شکافِ عمیق در عمارت راسل‌ها

برای درک چرایی ظهور ون‌راین‌ها، باید به فروپاشی درونی خانواده راسل نگاه کنیم. جرج و برتا که در فصول گذشته به عنوان «زوج قدرت» تغییرناپذیر شناخته می‌شدند، اکنون درگیر یک آرک روایی کاراکترِ فرسایشی هستند. فروش دخترشان، گلادیس (Gladys Russell)، به دوکِ باکینگهام توسط برتا، مانند یک بمب ساعتی در زندگی زناشویی آن‌ها عمل کرد. این جداییِ عاطفی و فیزیکی، نه تنها قدرت سیاسی آن‌ها را در نیویورک تضعیف کرده، بلکه یک فضای خالی برای بازیگران جدید باز کرده است.

در مدیوم تلویزیون، وقتی یک زوج قدرتمند از هم می‌پاشند، سریال به سرعت به یک «جایگزین پویا» نیاز دارد تا تماشاگر دچار خستگی مخاطب نشود. اسکار و انید دقیقاً در لحظه‌ای وارد میدان شدند که نیویورکِ متشنجِ «عصر طلایی» به دنبال یک مرکز توجه جدید بود. جرج راسل حالا درگیر انتقام از سوءقصدکننده‌اش است و برتا در تنهاییِ مجلل خود غرق شده؛ این یعنی میدان برای مانور ون‌راین‌ها کاملاً باز است.

قراردادِ مصلحتی: درامی در اتاق نویسندگان

استراتژی ازدواج اسکار و انید، یک نمونه کلاسیک از «توسعه جهان داستانی» است که فلوز به خوبی با قلم خود آن را مدیریت می‌کند. اسکار به عنوان فردی که گرایش خود را پنهان می‌کند و انید که ثروت بیوه‌گی خود را به قدرتِ نام خانوادگی ون‌راین گره می‌زند، یک معامله تجاری را به یک پیوند زناشویی تبدیل کرده‌اند. این چیدمانِ روایی، تضادهای درونی جذابی ایجاد کرده است.

در اتاق نویسندگان سریال، این یک انتخاب هوشمندانه است. تماشاگر می‌داند که این ازدواج بر پایه عشق نیست، بلکه بر پایه بقا و نفوذ در جامعه بنا شده است. با این حال، همان‌طور که در پایان اپیزود اول دیدیم، نشانه‌هایی از نارضایتی انید از وظایف زناشویی اسکار به چشم می‌خورد. این یعنی بمب ساعتی سریال نه در بیرون، بلکه در اتاق خواب این زوج نهفته است. آیا انید به دنبال یک معشوق خواهد رفت؟ این سوالی است که آرک روایی فصل چهارم را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد.

تقابلِ سنت و مدرنیته در عصرِ پروازِ دلارها

حضور اگنس ون‌راین (Agnes Van Rhijn) به عنوان ناظر بر این ازدواج، لایه دیگری از پیچیدگی به داستان اضافه کرده است. اگنس که همواره نمادِ سنت‌گرایی سخت‌گیرانه بوده، حالا با عروسی روبروست که سابقه خدمتکاری (خدمتکارِ برتا) را در کارنامه دارد. این تقابل، پتانسیل بالایی برای درام‌های خانوادگی در فصول آتی دارد.

ون‌راین‌ها با ترکیبِ نام اصیل و ثروتِ جدید، در حال تعریف مجددِ «اشرافیت» در نیویورک هستند. آن‌ها می‌دانند که برای ماندن در صدر، باید «کودتای اجتماعی» کنند. مهمانی‌های پرشور آن‌ها و استفاده از کوکتل‌ها در محیط‌های لوکس، نشان‌دهنده تغییر ذائقه جامعه است. اگر جرج و برتا نمادِ قدرتِ صنعتی و سخت‌گیرانه بودند، اسکار و انید نمادِ قدرتِ نرم، استایل و «بازیگریِ اجتماعی» هستند. این انتقالِ قدرت، دقیقاً همان چیزی است که «عصر طلایی» برای زنده ماندن در کنداکتورِ رقابتیِ استریمینگ به آن نیاز داشت.