معامله مرگبار در وست‌مینستر؛ پشت‌پرده قتل مریت گرو در سریال «دیپلمات»

انفجار در لندن و شوک انتهای فصل؛ چرایی اهمیت یک چهره گمنام

در پایان فصل اول سریال «دیپلمات» (The Diplomat) محصول نتفلیکس (Netflix)، دبرا کان (Debora Cahn)، شو رانر باتجربه این مجموعه، یکی از هوشمندانه‌ترین الگوهای تعلیق داستانی را به اجرا گذاشت. در دقایق پایانی اپیزود هشتم، تمام خطوط روایی پیچیده بین واشنگتن و لندن به شخصیتی گمنام اما حیاتی به نام مریت گرو (Merritt Grove) با بازی سایمون چندلر (Simon Chandler) گره خورد. او که پیش‌تر نماینده پارلمان بریتانیا بود، در نیمه دوم قسمت پایانی با اصراری عجیب خواستار دیداری فوری و محرمانه با کیت وایلر (Kate Wyler) با بازی کری راسل (Keri Russell)، سفیر جدید ایالات متحده در بریتانیا شد.

اصرار گرو برای دور زدن کانال‌های رسمی دیپلماتیک و خودداری از گفتگو با آستین دنیسون (Austin Dennison)، وزیر امور خارجه بریتانیا، نخستین زنگ خطر را برای مخاطب دقیق سریال به صدا درآورد. وقتی کیت این درخواست را رد کرد و هل وایلر (Hal Wyler) با بازی روفوس سیوئل (Rufus Sewell) تصمیم گرفت جایگزین او شود، ریتم داستان‌گویی در مدیوم تلویزیون ناگهان از یک درام گفتگومحور سیاسی به یک تریلر امنیتی تمام‌عیار تبدیل شد. انفجار بمب تعبیه‌شده در خودروی گرو، نه‌تنها جان او و رانی باکهرست (Ronnie Buckhurst) را گرفت، بلکه یک «کلیف‌هنگر انتهای اپیزود» استثنایی ساخت که موتور محرک اصلی فصل دوم گردید.

بازی دوگانه در پادشاهی بریتانیا؛ افشاگری که زودتر از موعد خاموش شد

تصویر اولیه سریال، مریت گرو را به عنوان یک افشاگر مستقل یا عنصر خودسر جا می‌زند. او دارنده اطلاعاتی سوپرمنحرمانه درباره حمله به ناو جنگی اچ‌ام‌اس کوریجوس (HMS Courageous) بود؛ حادثه‌ای که بیش از ۲۰ ملوان بریتانیایی را به کام مرگ کشاند و روابط دیپلماتیک لندن با قدرت‌های جهانی را تا آستانه جنگ پیش برد. تحلیل خط داستانی نشان می‌دهد که چرا گرو تصمیم گرفت مستقیم سراغ دیپلمات‌های آمریکایی برود. او می‌دانست که ساختار امنیتی بریتانیا کاملاً آلوده است و اعتماد به مقامات داخلی مساوی با صدور حکم مرگش خواهد بود.

در همان زمان، کیت وایلر و آستین دنیسون در پاریس به این نتیجه ترسناک رسیده بودند که نیکل تروبريدج (Nicol Trowbridge)، نخست‌وزیر بریتانیا، شخصاً رومان لنکوف (Roman Lenkov)، مزدوردوزی و جنایتکار جنگی روس را برای حمله به ناو خودی اجیر کرده است. تصور اولیه داستان این بود که گرو قصد داشته این خیانت ملی تروبريدج را افشا کند. اتاق نویسندگان و قلم شو رانر با ظرافت تمام مخاطب را در این گمراهی هدایت‌شده نگه داشتند تا شوک افشاگری‌های بعدی عمیق‌تر احساس شود. آرک روایی کاراکتر در طول فصل به گونه‌ای طراحی شده بود که گرو هم‌زمان هم کلید حل معما و هم قربانی نهایی سیستم باشد.

مهندسی بحران سیاسی و دست‌های پشت پرده مارگرت رویلین

ورود به فصل دوم سریال «دیپلمات»، لایه‌های پنهان این توطئه را عاری از هرگونه ساده‌انگاری روی دایره می‌ریزد. حقیقت بسیار سیاه‌تر و پیچیده‌تر از یک تصمیم شخص‌محور از سوی نخست‌وزیر بود. مریت گرو نه یک افشاگر قهرمان، بلکه یکی از مهره‌های اجرایی یک نقشه «پرچم دروغین» (False Flag) محسوب می‌شد که کنترلش از دست طراحان خارج شده بود. گره‌گشایی اصلی نشان داد که مارگرت رویلین (Margaret Roylin)، مشاور ارشد و قدرتمند سابق، مغز متفکر این جنایت بوده است.

رویلین با هدف متوقف کردن جنبش استقلال‌طلبی اسکاتلند و ایجاد اتحاد ملی در بریتانیا، نیازمند یک بحران خارجی بزرگ بود. او از طریق مریت گرو، رومان لنکوف را برای انجام حمله به ناو جنگی استخدام کرد. زمانی که گرو از پیامدهای مرگبار این سناریو دچار ترس و پشیمانی شد و تصمیم گرفت با واگذار کردن اطلاعات به آمریکایی‌ها خود را نجات دهد، رویلین بلافاصله وارد عمل شد. او لنی استندیگ (Lenny Stendig)، نماینده افراطی پارلمان را مامور ساخت تا مانع حرف زدن گرو شود؛ ماموریتی که به جای یک هشدار ساده، به انفجار مرگبار خودرو انجامید. تروبريدج در تمام این مدت کاملاً از این جریان بی‌خبر نگه‌داشته شده بود تا بی‌پروایی بازیگران واقعی قدرت در وست‌مینستر به رخ کشیده شود.

جادوی دبرا کان در اتاق نویسندگان؛ تعلیق سیاسی و استراتژی استریمینگ

توسعه جهان داستانی و اسپین‌آف‌های احتمالی مجموعه «دیپلمات» ریشه در ساختار فشرده و هوشمندانه فیلمنامه‌نویسی آن دارد. دبرا کان که سابقه نگارش سریال‌های ساختارشکن نظیر «بال غربی» (The West Wing) و «میهن» (Homeland) را در کارنامه دارد، می‌داند چگونه بدون دچار شدن به «بینج‌واچینگ و خستگی مخاطب»، چرخ‌دنده‌های درام سیاسی را به حرکت درآورد. شخصیت مریت گرو با وجود حضور فیزیکی بسیار کوتاه، به عنوان کاتالیزور اصلی، کل پلات داستانی دو فصل اول را تغذیه می‌کند.

کشتن شخصیتی که کلید معما را در دست دارد درست در لحظه‌ای که می‌خواهد دهان باز کند، یک تکنیک کلاسیک اما فوق‌العاده ریسکی است. اگر نویسندگان نتوانند در فصل بعد پاسخی اقناع‌کننده برای این حذف ناگهانی ارائه دهند، مخاطب احساس گسست می‌کند. اما «دیپلمات» با پیوند زدن قتل گرو به ریشه‌های جدایی‌طلبی اسکاتلند و منافع پنهان نخبگان سیاسی، نشان داد که هیچ کاراکتری بی‌دلیل قربانی نمی‌شود. همین مهندسی دقیق کنداکتور پخش و حفظ ریتم داستان‌گویی باعث شده تا این اثر نتفلیکس به یکی از موفق‌ترین درام‌های سیاسی استریمینگ در سال‌های اخیر تبدیل شود.