دالتون ترامبو

جیمز دالتون ترامبو (James Dalton Trumbo) یکی از تأثیرگذارترین و جسورترین فیلم‌نامه‌نویسان و فیلم‌سازان تاریخ هالیوود است. او در دوران طلایی سینمای آمریکا به شهرت رسید، اما با آغاز دوره مک‌کارتیسم و دوران وحشت سرخ در اواخر دهه ۱۹۴۰، به دلیل عضویت در حزب کمونیست و خودداری از شهادت علیه همکارانش در برابر کمیته فعالیت‌های ضدآمریکایی، به همراه ۹ تن دیگر به عنوان «ده فیلم‌ساز هالیوود» شناخته و به ۱۱ ماه حبس محکوم و وارد لیست سیاه شد. ترامبو با وجود قرار گرفتن در لیست سیاه، با نام‌های مستعار یا از طریق دیگر نویسندگان به نوشتن فیلم‌نامه‌های ماندگار ادامه داد و حتی دو بار موفق به کسب جایزه اسکار برای فیلم‌های «تعطیلات رومی» (با نام یان مک‌للان هانتر) و «شجاع» (با نام رابرت ریچ) شد؛ جوایزی که سال‌ها بعد رسماً به نام او ثبت شدند. در سال ۱۹۶۰، با شجاعت کرک داگلاس برای آوردن نام واقعی ترامبو در تیتراژ فیلم «اسپارتاکوس» و اتو پرمینجر در فیلم «خروج»، لیست سیاه هالیوود عملاً شکسته شد. ترامبو علاوه بر نگارش آثاری کم‌نظیر چون «پاپیون»، رمان ضدجنگ تکان‌دهنده‌ای با نام «جانی تفنگش را برداشت» نوشت که در سال ۱۹۷۱ شخصاً آن را به عنوان نخستین و تنها تجربه کارگردانی بلند خود به پرده سینما آورد؛ اثری عمیق و اندوه‌بار که در جشنواره فیلم کن برنده جایزه ویژه هیئت داوران شد و جایگاه او را به عنوان یکی از پیشگامان آزادی بیان و نبوغ نویسندگی در سینمای جهان تثبیت کرد.