توفان آبی کنگره: نجات هالیوود یا سراب؟

موج آبی در واشنگتن؛ شانس یا سد راه هالیوود؟

شب انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶، شبِ درخشش آبی‌ها در تالارهای قدرت واشنگتن بود. پیروزی قاطع دموکرات‌ها در هر دو مجلس سنا و نمایندگان، معادلات سیاسی را بر هم زد و سایهٔ سنگین آن بر سرِ استودیوهای هالیوودی که این روزها بیش از هر زمان دیگری به حمایت‌های دولتی چشم دوخته‌اند، افکنده است. سوال اساسی اینجاست: آیا این «توفان آبی» که با شعار تغییر و تدبیر به راه افتاده، مسیرِ نجاتِ تولیدات سینمایی و تلویزیونی آمریکا را هموارتر خواهد کرد یا خود به مانعی بزرگ بر سرِ راهِ این صنعتِ پرهیاهو تبدیل خواهد شد؟

در سال‌های اخیر، هالیوود با چالش‌های متعددی دست و پنجه نرم کرده است؛ از رقابت نفس‌گیر با پلتفرم‌های استریمینگ و تغییر ذائقهٔ مخاطبان گرفته تا خروج سرمایه و تولیدات به سمت کشورهای دیگر که مشوق‌های مالیاتی جذاب‌تری ارائه می‌دهند. در این میان، تلاش‌ها برای تصویبِ طرحِ مشوق‌های مالیاتی فدرال برای تولیداتِ داخلی، به مثابهِ آخرین امیدِ بسیاری از استودیوها و شرکت‌های تولیدی بوده است. این طرح که با حمایتِ طیف وسیعی از فعالانِ صنعتِ سینما و تلویزیون همراه است، قرار بود با کاهشِ بارِ مالیاتی، انگیزهٔ بیشتری برای سرمایه‌گذاری و حفظِ مشاغل در خاکِ آمریکا ایجاد کند. اما حالا، با تغییرِ چهرهٔ کنگره، مسیرِ تصویبِ این طرحِ حیاتی، پیچیده‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.

معمای مشوق‌های مالیاتی؛ از امید تا تردید

دموکرات‌ها عموماً به حمایت از صنایعِ خلاق و ایجادِ اشتغال در داخلِ کشور تمایل نشان داده‌اند، اما جزئیاتِ این حمایت‌ها و اولویت‌بندی‌ها در میانِ انبوهِ وعده‌های انتخاباتی، همواره محلِ بحث بوده است. آیا طرحِ مشوق‌های مالیاتیِ سینما و تلویزیون، در اولویتِ دستورِ کارِ دموکرات‌هایِ تازه‌نفس قرار خواهد گرفت؟ یا شاید، فشارهایِ لابی‌هایِ دیگرِ صنعتی، این طرحِ مهم را به حاشیه براند؟

یکی از کلیدی‌ترین مسائل، دیدگاهِ دموکرات‌ها نسبت به «بزرگ‌شدنِ» شرکت‌هایِ بزرگِ رسانه‌ای و فناوری است. بسیاری از اعضایِ این حزب، نگرانی‌هایی جدی در خصوصِ تمرکزِ قدرت در دستانِ چند غولِ رسانه‌ای دارند و ممکن است هرگونه حمایتی را با دیدهٔ تردید بنگرند، مگر آنکه تضمین‌هایِ محکمی برایِ ایجادِ فرصت‌هایِ برابر و جلوگیری از انحصار ارائه شود. از سوی دیگر، رقابتِ فزایندهٔ تولیداتِ خارجی، به خصوص از سوی کشورهایی مانندِ کانادا، بریتانیا و چند کشورِ آسیایی که با ارائهٔ بسته‌هایِ مشوقتیِ سخاوتمندانه، بخشِ قابلِ توجهی از پروژه‌هایِ بزرگِ هالیوودی را به سمتِ خود کشانده‌اند، این ضرورت را بیش از پیش نمایان می‌سازد که کنگره باید فکری به حالِ حفظِ توانِ رقابتیِ هالیوود کند.

رقابتِ جهانی؛ سایهٔ سنگینِ ستارگانِ خارجی بر گیشه

هالیوود دیگر تنها بازیگرِ میدانِ تولیداتِ سرگرمی در جهان نیست. در سال‌هایِ اخیر، شاهدِ رشدِ چشمگیرِ سینماها و سریال‌هایِ تولیدِ کشورهایِ دیگر بوده‌ایم که با بودجه‌هایِ کلان و داستان‌هایِ جذاب، مخاطبانِ جهانی را تسخیر کرده‌اند. این روند، نه تنها از منظرِ فرهنگی، بلکه از منظرِ اقتصادی نیز زنگِ خطری جدی برایِ صنعتِ سینمایِ آمریکا محسوب می‌شود. از دست دادنِ پروژه‌هایِ بزرگ به دلیلِ عدمِ وجودِ مشوق‌هایِ مالیاتیِ کافی، به معنایِ از دست دادنِ هزاران شغلِ مستقیم و غیرمستقیم در آمریکا است؛ از عواملِ پشتِ دوربین گرفته تا بازیگران، نویسندگان و عواملِ فنی.

در چنین شرایطی، انتظار می‌رود که لابی‌هایِ قدرتمندِ هالیوود، با تمامِ توان به دنبالِ جلبِ حمایتِ نمایندگانِ جدیدِ کنگره باشند تا طرحِ مشوق‌هایِ مالیاتی را به تصویب برسانند. اما آیا این تلاش‌ها به ثمر خواهد نشست؟ پاسخ به این سوال، به میزانِ شناختِ نمایندگانِ تازه‌وارد از اهمیتِ اقتصادی و فرهنگیِ صنعتِ سینما و تلویزیون، و همچنین تواناییِ هالیوود در ایجادِ اجماع و ارائهٔ راهکارهایِ عملی بستگی دارد. نباید فراموش کرد که در دنیایِ سیاست، اولویت‌ها به سرعت تغییر می‌کنند و آنچه امروز در صدرِ جدولِ دستورِ کار قرار دارد، ممکن است فردا به دستِ فراموشی سپرده شود.

نگاهی به آینده؛ مسیری پر پیچ و خم

با توجه به تحولاتِ اخیر، به نظر می‌رسد که مسیرِ پیشِ رو برایِ تصویبِ مشوق‌هایِ مالیاتیِ فدرال، مسیری پر فراز و نشیب خواهد بود. از یک سو، نیازِ مبرمِ صنعت به این حمایت‌ها، فشاری مضاعف بر کنگره وارد خواهد کرد. از سوی دیگر، پیچیدگی‌هایِ سیاسی و اولویت‌هایِ متفاوتِ حزبِ دموکرات، می‌تواند این فرآیند را طولانی و طاقت‌فرسا سازد. باید منتظر ماند و دید که آیا «توفان آبی» که نویدبخشِ تغییر بود، در نهایت به نجات‌بخشِ هالیوود تبدیل خواهد شد یا خیر. این یک بازیِ سیاسیِ نفس‌گیر در دلِ پایتختِ قدرت است که نتیجهٔ آن، مستقیماً بر پردهٔ نقره‌ای سینماها و در خانه‌هایِ ما منعکس خواهد شد.