جورج راسل؛ سایه بلندِ جی گولد بر تالارهای پرزرق‌وبرق عصر طلایی

معمارِ قدرت؛ وقتی سرمایه جدید به سدِ سنت می‌زند

در دنیای دراماتیک سریال «عصر طلایی» (The Gilded Age)، جورج راسل (George Russell) چیزی فراتر از یک میلیاردر ساده است؛ او تجسمِ بی‌رحمیِ سیستماتیک و نبوغی است که دیوارهایِ صلبِ اشرافیتِ قدیمی نیویورک را فرو می‌ریزد. وقتی به میزانسن‌های پرکششِ دفتر کارِ او نگاه می‌کنیم، جایی که تصمیماتش سرنوشتِ هزاران کارگر را تغییر می‌دهد، می‌بینیم که سازندگان سریال با ظرافت تمام، شخصیت او را بر شانه‌هایِ غول‌هایِ واقعی تاریخ بنا کرده‌اند. جی گولد (Jay Gould)، سرمایه‌دار بدنام و در عین حال نابغه‌یِ دنیایِ تجارت، هسته اصلی این کاراکتر را تشکیل می‌دهد.

تقابلِ راسل با خانم آستور (Mrs. Astor) نه یک جدالِ ساده بر سرِ آدابِ معاشرت، بلکه برخوردِ دو دنیای متفاوت است. در واقعیت، جی گولد همان کسی بود که سیستمِ بسته و انحصاریِ خانم آستور و وارد مک‌آلیستر (Ward McAllister) را به چالش کشید. این کشمکش، همان «شیمیِ» تنش‌آلودی است که در سریال می‌بینیم؛ جایی که ورودِ یک فردِ «نوکیسه» به حلقه قدرت، نه تنها یک پیروزیِ شخصی، بلکه یک زلزله‌یِ اجتماعی محسوب می‌شود. سازندگان با هوشمندی، این اصطکاکِ طبقاتی را به موتور محرکِ درامِ فصل‌های اخیر تبدیل کرده‌اند.

استراتژی‌هایِ بی‌رحمانه؛ اتاقِ هیئت‌مدیره به مثابه میدان جنگ

جورج راسلِ سریال، به همان اندازه که در اتاقِ فکرش یک شکارچیِ بی‌رحم است، در خانه یک مردِ خانواده‌دوستِ واقعی است. این دوگانگی دقیقاً همان چیزی است که زندگیِ جی گولد را به یک رمانِ تراژیک و حماسی تبدیل کرده بود. گولد در اواسط دهه ۱۸۰۰ میلادی، با تکیه بر صنعتِ راه‌آهن و کشتیرانی، ثروتی افسانه‌ای دست‌وپا کرد که در آن زمان، معادلاتِ قدرت را در ایالات متحده تغییر داد. راسل در سریال نیز دقیقاً همین مسیر را طی می‌کند؛ او از دلِ ویرانه‌ها و با استفاده از ضعفِ رقبا، امپراتوری‌اش را می‌سازد.

در فصل ۳ سریال، شاهد آن هستیم که جورج راسل رویایِ بزرگِ خود یعنی ساختِ خط آهن سراسری (Transcontinental Railroad) را دنبال می‌کند؛ پروژه‌ای که نه تنها یک دستاوردِ مهندسی، بلکه نشان‌دهنده‌یِ جاه‌طلبیِ بی‌پایانِ گولدِ واقعی است. ریتم تدوین در سکانس‌هایِ مربوط به مذاکراتِ تجاری راسل، به گونه‌ای طراحی شده که مخاطب دقیقاً سنگینیِ این تصمیماتِ چندمیلیون‌دلاری را حس کند. در اینجا، موسیقی متنی که روی صحنه سنگینی می‌کند، به خوبیِ هرچه تمام‌تر، اضطرابِ پشتِ پرده‌یِ این معاملاتِ بزرگ را به نمایش می‌گذارد.

برتا راسل و جسارتِ تصاحبِ جایگاه اجتماعی

نمی‌توان از جورج راسل نوشت و از همسرش برتا (Bertha Russell) غافل شد. مسیرِ برتا برای نفوذ به لایه‌هایِ بالایِ جامعه‌یِ نیویورک، آینه‌ای از تلاش‌هایِ خانواده گولد برای پذیرفته شدن در میانِ «چهارصد نفر» (The Four Hundred) است. در واقعیت، خانم آستور سال‌ها در برابر ورودِ خانواده گولد مقاومت کرد و آن‌ها را به رسمیت نشناخت. اما این مقاومت در نهایت در برابرِ قدرتِ پول و نفوذِ بی‌وقفه شکست خورد. این پیچشِ داستانی هوشمندانه که در سریال می‌بینیم، ریشه در واقعیتِ تاریخی دارد؛ جایی که ثروتِ خالص، در نهایتِ مسیر، سنت‌هایِ پوسیده را کنار می‌زند.

اینکه برتا چطور از یک زنِ عادی به یک بازیگردانِ سیاسی تبدیل می‌شود، نشان‌دهنده‌یِ درکِ عمیقِ نویسندگان از ماهیتِ «عصر طلایی» است. آن‌ها نمی‌خواستند فقط یک بیوگرافیِ خشک ارائه دهند، بلکه می‌خواستند نشان دهند که چگونه «پولِ جدید» (New Money) با ابزارهایِ مدرن، نظمِ قدیمی را بازنویسی کرد. این گذار، نه تنها یک پیروزی برای برتا، بلکه اثباتی بر این مدعاست که جورج راسل، بدونِ همسرش، فقط یک تاجر بود، اما با او، به یک نهادِ قدرت تبدیل شد.

میراثِ یک عصر؛ آیا حقیقتِ تاریخی در درام دفن می‌شود؟

سریالِ The Gilded Age در حالی که از تاریخ وام می‌گیرد، از آن به عنوان یک بومِ نقاشی برایِ خلقِ درامِ شخصیِ خودش استفاده می‌کند. جورج راسلِ سریال، نسخه‌یِ تلطیف‌شده و البته دراماتیزه‌شده‌ای از جی گولد است. او در فصل سوم با تهدیدهایِ جانی و چالش‌هایِ مالیِ بی‌سابقه‌ای روبرو می‌شود که شاید در زندگیِ واقعیِ گولد با آن شدت نبوده باشد، اما این تعلیقِ نفس‌گیر، دقیقاً همان چیزی است که مخاطبِ امروزِ تلویزیون به آن نیاز دارد.

در نهایت، تماشایِ این سریال، تماشایِ یک شطرنجِ بزرگ در ابعادِ یک شهر است. جایی که حرکاتِ مهره‌ها (شخصیت‌ها) نه بر اساسِ احساسات، بلکه بر اساسِ ارقامِ گیشه و قدرتِ اقتصادیِ پشتِ پرده تعیین می‌شود. جورج راسل، چه جی گولد باشد و چه ترکیبی از بارون‌هایِ دیگرِ آن دوران، نمادی از یک عصرِ بی‌رحم است که در آن، تنها کسانی که جراتِ ریسک کردن رویِ ریل‌هایِ فولادی و معاملاتِ پرخطر را داشتند، توانستند نامِ خود را در تاریخِ آمریکا حک کنند.